روایت شناسی، دانشی است که به بررسی ساختار روایت در متون داستانی میپردازد. باتوجه به مشابهتهایی که در عناصر روایت داستانهای رئالیستی با عناصر خاطره نویسی وجود دارد. با بهرهجویی از نظریات یکی از بزرگترین نظریه پردازان علم روایت شناسی ژرار ژنت فرانسوی که برای تحلیل متن روایی از سه عامل زمان دستوری، وجه یا حال وهوا و لحن بهره برده، تحلیل روشمند آثار ادبی خاطره نوشتهها را برایمان آسانتر کرده است.
در بسیاری از خاطره نگاشتهها، گزارش مستند از چگونی یک رویداد مهم گفته شده و ارزشمند است؛ اما از منظر ادبی برای مخاطب زیاد جذاب نیست. به کاربردن شگردهای روایی همراه با استفاده از آرایههای بیانی و روایت پیشگریز، که سیر منظم زمانی و منطقی در آن رعایت شده باشد، به جذابیت خاطره نگاشته میافزاید و به ادبیت متن کمک میکند. در جریان خاطرهنگاری و بازروایی خاطرات در دو دهة اخیر نشانههایی از تحول در خاطرهنویسی و ساختار متن خاطرات پدیدار شده است که بلوغ و گسترش آن میتواند زمینههایِ ارتقاء و تقریب خاطرهنویسیِ صِرف به خاطراتِ مُبتنی بر تحقیق و پیوسته به اطلاعات جانبی و مُکمّل را فراهم سازد و به عرصه نوشناخته و رو به گسترش تاریخ شفاهی پیوند دهد. در این تحقیق سعی شده است نوع ادبی خاطره نگاری براساس پنج مبحث نظم، تداوم، بسامد، وجه و لحن ازدیدگاه ژرار ژنت مورد بررسی قرار بگیرد. علت این امر هم این است که گونۀ ادبی خاطره نوشتهها در تحلیلها و نقدهای ادبی مورد غفلت قرار گرفته است. برای این کار از نظریه ژرار ژنت که به نوع ادبی داستان و خاطره نزدیک است بهره جستهایم.