یکی از مهمترین عرصههای ادبیات مقاومت، خاطره نگاری جنگ است. این خاطرات معمولاً از اسناد فرهنگی بهجای مانده از دوران دفاع مقدس یا به شکل مستقیم از طریق ضبط خاطرات راویان جنگ، یا بازخوانی، ویرایش و بازنویسی خاطرات خود رزمندگان و فرماندهان جنگ، وصیتنامۀ شهدا، مکاتبات رزمندگان و منابع دیگری از این قبیل جمعآوریشده و در قالب زندگینامهها، آثار داستانی و نمایشنامه بازنویسی و بازنمایی میشوند.
در این خاطرهنگاشته ها عناصری چون صمیمیت زبان، نثر خودمانی، برجستگی حوادث، واقعگرایی، روانی و روشنی، نثر غیرداستانی، عدم شخصیتپردازی، عدم تعلیق و تنشهای داستانی از ویژگیهای عمدۀ این آثار میباشند. باید توجه داشت، اگرچه واقعی و مستند بودن این آثار و تفاوت اساسی آنها با آثار تخیلی و غیرواقع، محدودیتهایی برای خالق آنها پدید میآورد؛ اما روشن است که استفاده از شگردهای روایی و عناصر داستانی در پرداخت خاطره نگاشته موجب جذابیت اثر و جلب مخاطبان بیشتر و القا و گسترش مفاهیم ارزشمند نهفته در آنها می شود. بی تردید نقش انکار ناپذیر نیروی هوایی ارتش در هشت سال دفاع مقدس، زینتبخش برگهای زرّین تاریخ دفاع مقدس و مایۀ مباهات ملّت شریف ایران، محسوب میگردد.