ویرگول
ورودثبت نام
م.ا
م.اشكر كه نمي دانستيم در تاريكي و خفقان زندگي مي كنيم و لذت برديم از تمام آنچه كه بود و امكان داشت چون تنها يك ذهن پرشور و خوشحال مي تواند تغيير ايجاد كند
م.ا
م.ا
خواندن ۱ دقیقه·۵ سال پیش

پاداش درختی

بهم گفت بخاطره همه ي خوبيات بهت يه درخت ميدم

قشنگ فكر كردم داره مسخرم مي كنه،

پنهون نمي كنم كه اون موقع فكر يه گردنبند جواهر نشاني چيزي از ذهنم مي گْذَشت.

حتي نگاشم نكردم....

همونطور كه غُر مي زدم، بهار رسيدو اما اون با چتر شكوفه ش دلمو برد،

تابستون كه شد زد به پنجره كه "زردآلو نمي خواي؟"

حتي پاييزم هنوز سبز بود،

انگار كه مي خواست دلمو راضي نگه داره،

آخر با يه لبخند همه برگاش زرد شد،

در حاليكه سعي مي كردم چشماي مهربونو عميقو خسته شو باز نگه داره، يه خميازه كشيد.

داشتم مي گفتم كه "پتو نمي خواي؟"، كه ديدم با يه كرمشه ي دلبرونه و يه لبخند گوشه لبش، برفو كشيده روشو گرفته خوابيده....

حرف دلم شد اين البته :

"درختي كه اهلي تو باشه،

باهات عجين باشه،

لنگه ی همچین هدیه ای رو هيچ كجاي دنيا نمي توني پيدا كني"



درختمتنخاطرهحسپاداش
۸
۳
م.ا
م.ا
شكر كه نمي دانستيم در تاريكي و خفقان زندگي مي كنيم و لذت برديم از تمام آنچه كه بود و امكان داشت چون تنها يك ذهن پرشور و خوشحال مي تواند تغيير ايجاد كند
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید