در فرهنگ اسلامی ما بالاترین ارزش قرب الهی است تنها راه رسیدن به قرب الهی عبادت خدا است. آن وقت درباره عبادت بحث شده که عبادت یعنی چه؟ چند قسم عبادت داریم؟ چند مرتبه دارد عبادت؟ چگونه باید در زندگی مان عبادت را متجلی کنیم به طوری که همه زندگی ما رنگ عبادت به خود بگیرد. این است که هر حرکت ارادی از دو منبع و دو مبدا سرچشمه میگیرد. یکی منبع شناخت و معرفت و دانش و یکی منبع میل و اراده و علاقه به انجام آن کار و رسیدن به نتیجه آن است. بالاترین انگیزه ای که میتواند انسان را وادار کندکه در مسیر تقرب به خدا گام بردارد، محبت به خداست. وقتی محبت خدا طلوع کند بر دل مومنی، رد میکند هرچیزی که او را باز میدارد از توجه به خدا. کمالات انسانی و ارزش های انسانی غالبا رابطه زیگزاگی دارند، یکی مقدمه است برای دیگری. وقتی آن فراهم شد زمینه را برای رشد دیگری بیشتر مهیا میکند. پس اول محبتی داریم، میخواهیم بیشتر بشود، میگوییم برو معرفتت را زیاد کن. پس محبت مقدم است بر معرفت. از آن طرف آدم تا چیزی را نشناسد، دوست نمیدارد که. ما اول باید شناخت پیدا کنیم تا محبت داشته باشیم، یا اول محبت داشته باشیم تا برویم کسب شناخت کنیم. آن وقت سوال میشود که چکار کنیم؟ بالاخره ما این هستیم که صبح تا شب مشغول گرفتاری های دنیا و زد و خورد و رقابتها در مال و منال و پست و مقام و اینها هستیم. چه کار کنیم که بتوانیم در این مسیر پیش برویم و محبتمان به خدا و به دنبالش به اولیای خدا بیشتر شود؟ محبت اولیای خدا یک شعاعی از محبت خداست. ما برای اینکه این راه را طی کنیم باید شناخت داشته باشیم و بدانیم چه کار باید کرد تا محبتمان به خدا بیشتر شود