چشم عاشق

مستم از آن باده که از ساغر چشمان تو بود
عمر من رفت به پای غم هجران تو بود
هر نفس یاد تو در سینه شرر می‌افکند
این دل خسته مرا در تب و طغیان تو بود
آن نگاهت که پریشان دل و دین می‌کرد
سرّ سودای من از روزِ پیشین تو بود
از قفس ناله کن ای مرغ گرفتار بیا
که ره رستن ز غم، در گرو فرمان تو بود
شب به بالین من از کوی تو بادی می‌وزد
این نسیم خوش که از باغ رضوان تو بود
یوسف گمگشته باز آید به کنعان غم مخور
گرچه عمری غمم از دوری هجران تو بود