شعر:جان تنم 051
چشم من روشن به نورِ رُخِ ایرانِ من است
جان من بسته به مهرِ وطنِ جانِ من است
خاکِ پاکش گوهری در دلِ جانم بِشَوَد
بادِ خوشبویِ بهارش نَفَسِ جانِ من است
کوهسارانش، چو دژی استوار پابرجا
در دلِ هر رهگذر این همه ایمانِ من است
رودهایش هم چو رگ در تَنِ او جاریاند
آبیاریِ حیات این همه از آنِ من است
لاله زارانِ بهارش همه مستِ مِیِ عشق
شور و شادی همه در سینه ی پنهانِ من است
افتخارِ من، به تاریخِ سترگش پیوست
نامِ ایران همواره در دل و در جانِ من است
نامِ ایران، همواره در دل و در جانِ من است