امروز کلا درس و زندگی رو تعطیل کردم و رفتم تهرانگردی ،هوای عالی،عطر گلهای اطلسی و لاله و بهار زیبا ، قدم زدن توی کوچه پس کوچه های ولیعصر و هزار خاطره ...
خلاصه که رسیدیم موزه زمان و با یک ساختمون بینهایت زیبا روبه رو شدیم،یا من روحم در گذشته گیر افتاده یا زندگیهای گذشته ام بیشتر در زمان گذشته بوده که من اینقدر عاشق وسایل قدیمی و معماری هنر قدیمم ....
آیینه کاری ها ،مقرنس کاری ،شیشه های رنگی و ...برای آدمی مثل من دیوونه کننده بود ،من محو درودیوار و آماده کردن یک گزارش برای گروه زبان انگلیسی بودم که یکی از پشت سر صدام کرد
برگشتم و یه آقای حدودا چهل ساله دیدم که گفت :
Hi ,im sam ,im from us and you?
?????
و من طی سه ثانیه دقیقا شبیه این ایموجی های بالا شدم که اصلا این کیه از کجا اومد و در یک لحظه کل زبان انگلیسی از یادم رفت و فقط گفتم :
HI ,i am hani
و اون گفت:
Hani?you are very Delicious??
و من ??????
هیچی دیگه آقاهه در ادامه گفت که تنها اومده ایران و همراهی نداره و خوشحال میشه که با من تهران رو بتونه بگرده و بعد هم اطلاعاتی از ساعت و زمان و هنرمندان ما بهم داد که من کاملا اینطوری شدم
???????????
آقاهه ساعت ساز بود و از هشت سالگی کنار پدرش ساعت میساخت و حالا این موزه براش جالب بود ،مدل عکاسی کردنش خیلی جالب بود ،از مکان های خالی عکس نمیگرفت اجازه میداد چند نفر اونجا باشنبعد میرفت خودش رو معرفی میکرد ،اجازه میگرفت و عکاسی میکرد میگفت بعد از ساعت عشقم عکاسیه خدایی من عکاسی تدریس میکنم اون استاد بود ،خلاصه که این آقا انگاری از آسمون اومده بود که یادم بندازه زبان و عکاسی و تاریخ و هنرم روی هم یه قرون نمی ارزه .
بد که دیدمن شبیه دوناتی که تو گرما مونده وارفتم گفت شما خیلی زیبایین میشه ناهار رو مهمون من باشین ،من تنهام .
و از اونجایی که من استاد از دست دادن همه موقعیت های خوب زندگی ام،گفتم نکنه اینبار پرنده شانس روی شونم نشسته و یه وقت من خوشبخت بشم و برم امریکا و در رفاه زندگی کنم و مابقی هم وطنان و مخصوصا یک بنده خدایی که عشق امریکاست و کلا به عشق دراومدن اسمش تو لاتاری داره زندگی میکنه دستشون به امریکا نرسه ،سریع جفت پا رفتم تو شانسم و گفتم :
I'm sorry but I'm in a hurry to go home.
بیچاره دهنشو کج کرد و گفت:
But I am lonely and you are beautiful and of course kind.
گفتم:
Anyway, thank you, but I'm in a hurry, I'm glad to meet you.
آقاهه که دید من عزم رفتن دارم و اخلاقم یکهو عوض شد زود یه کارت از جیبش بیرون آورد و داد دستم و سریع یه پاکت تا شده هم گذاشت کف دستم و گفت:
I have a big watch factory and this is an example of a watch that I made myself and I would like you to always remember me and of course I will be very happy to be with you tomorrow and the next few days.
و من قدم زنان دور شدم و مثل همیشه و همیشه حتی برنگشتم که به شانسم نگاه کنم .
موزه زمان جای بسیار زیبایی بود و از ان زیباتر این بود که امروز تلنگر خوبی بهم خورد،فهمیدم که به یدک کشیدن اسم استاد کافی نیست اون غریبه از من و فرهنگ و تاریخم بیشتر میدونست و بعد یادم افتاد چقدر کار هست که باید انجام بدم ،چقدر کتاب،چند تا زبان ،چند تا شهر و کشور و.....
بعدش دیدم آخ آخ الانه که این مغز من بره کوچه غم و بشینه کنار غصه و با آه دستشونو یکی کنن و پدر منودربیارن ،پریدم یه لاته خریدم و توی آیننه یه موتور زرد خوشگل رژ قرمزم رو مرتب کردم یه چشمک به خودم زدم و گفتم بزن بریم که خیلی کار داریم دختر خوب .?