صفرویک

یکی دوروز پیش یک پست نوشتم که آقا تو زندگی حواستون به کیه ،بعدش دیدم دیلینگ دیلینگ برام پیغام اومد که یکی نوشته تو لایک کرده منم از اونجا که یک نویسنده گمنام و دنبال شهرتم با سر پریدم رو گوشی ،بماند که پام گیر کرد به لبه فرش و با سر رفتم تو ظرف شیرینی وسط هفت سین و دو تا پس گردنی خوردم اومدم گوشی رو بردارم که مامانم زد رو دستمو و گفت این وامونده رو دوروز قایم میکنم تا چشمای کورت سفره رو ببینه ،از من التماس از مادرم فشار در پنهان کردن.

هرچی خواستم با هزار منطق بهش بفهمونم که بابا دوستان و آشنایان توی فضای مجازی نگران من میشم نباشم قبول نکرد که نکرد خلاصه منم کف کرده بودم که ببینم کی بود که پست منو لایک کرد ،حالا این وسط چه خیالبافی هاکه نکردم.قدش بلنده ،حتما چشم و ابرو مشکی هم هست ،حتما متن منو خونده فهمیده چقدر باشعورم میخواد منو به مادرش معرفی کنه ....خلاصه داشتم میرفتم خونه بخت که دیدم مادرم میکوبه در اتاق که کورشده خداروشکر کرهم شدی بیا این وامونده اینقدر تکون تکون میخوره که هرجا قایمش میکنم میپره بیرون بگیرش ولی وای به حالت یه بار دیگه اینجوری بپری رو گوشی.منم که در پوست سیاه سوختم نمیگنجیدم با آرامشی که از من بعید بود گفتم باشه بزارش رو میز فعلا دارم تست میزنم .مادرمم دوتا فحش مادردختری زیرلب داد که آره جون عمت و رفت و من موندم و ....

با هزار شوق و استرس اومدم و پستم رو باز کردم که ببینم این شازده کیه و چی نوشته که یکهو ......

10000001.10000111111.10000.1111000

بله با این پیام روبه رو شدم ???

آخه خوشگله الان این شماره موبایلته؟شماره خونه؟شرکت پدر؟سالن ورزشی مادر؟

آخه این کجاست ؟؟؟؟

راستی جای من بودین از یک شروع میکردین دنبال شاهزاده با اسب سفیدتون میگشتین یا از صفر ؟شایدم اصلا این مخترع صفرو یکه و من خبر ندارم ?