
پاییز جان! چه شوم, چه ترسناک اینک بر این کناره دشت اینک این کوره راه ساکت بی رهرو انک بر ان کمش کوه انک
ان کوچه خلوت و خواموش
از یاد روزگار فراموشت
پاییز جان! چه سرد چه درد الود
چون من تو نیز تنها ماندستی
ای فصل فصل های نداریم
سرد سکوت خود را بسراییم
پاییزم ای قناری غمگینم