سکوت

سکوت …

نقطه ی امن‌ی شد واسم.

کوچکترین صدایی رشته ی افکارم رو پاره میکنه.

انگار با نبودن میشه به سکوت رسید و خب این شوق شنیدن صدای سکوت منو میکشونه به سمت نبودن.

سوال ها مثل خوره می اُفتن به جونم ..

نبودن !!

وقتی من نباشم سکوت هست؟؟

چرا بودن و سکوت در تضادن؟

لذت چند ثانیه چشیدن طعم سکوت ممکنه آدم رو به هر سمتی بکشونه.

به هر سمتی که اون بخواد و بخواد که من نباشم.

#خودم