زمین، پاکترین سجاده خداپرستان است که عاشقانهترین بوسه سجود را از مُهر عبودیت گرفتهاند؛
سنگینى مى کند این غم غریب ، در نگاه من مثل آسمان ؛ که روى شانهٔ زمین ..! آهاى ...! مى آید صدایم .؟ یک نفر کمک کند...! این صدایی نیست ..جز نغمه ی زمین