می گن اضطراب داری که قلبت تند می زنه و بدنت درد می کنه داره بهت آسیب می زنه پس درستش کن اما نمی دونم چه طوری دلم می خواد داد بزنم و گریه کنم هر چیزی که ناراحتم کرده رو بگم حتی اگر مسئله کوچیکی باشه که تو ذهن من بزرگ شده
می ترسم داره ۱۹ سالم می شه و حس می کنم تعلق به هیچ جا ندارم
یه انسان تنهام که هم از تنهایی خوشش می یاد هم متنفره
دلم دوستایی صمیمی می خواد که بتونم بهشون تکیه کنم و از خوبی بهم یاد کنن اما هر دفعه نگرانم مزاحم شون شده باشم
با یه بار زنگ زدن و یکی و حالم و پرسیدن قلبم شاد می شه و این منو می ترسونه چون الان نزدیک ترین فرد چند ماه پیش زندگیم که فکر می کردم قراره به یادماندنی ترین دوستم بشه در هفته بزور باهام نیم ساعت حرف می زنه
من ترسیدم از تنها بودن ابدی