دوره ای بود که زن دروازه بان حافظه اش را از دست داده بود
دروازه بان اشیا خانه را می برد و
عصر به عنوان هدیه می آورد
و زنش خوشبخت می شد
آن دوره دروازه بان به خوشبختی می گفت : تو
بعد ها فهمید در آن دوره زنش
فکر می کرده او پست چی ایست
که شبها به رختخوابش می آید
مثل بقیه پست چی ها : دعوتش هم که بکنی
آخر خودش است که می آید
♣♣♣
دروازه بان مرگِ پدرش را این گونه تشریح می کند
ما لحظه مرگ را ندیدیم
ما تنها در با ران ِ بدن جسد را دیدیم
تا مدتی دنبال این بودم
که خنده بی مورد را-هر جا که باشد- بردارم
به شکل گودال
مرگ خاصیت ِ زندگی دارد
متن تبریک برای روز دروازه بان
یک روز دروازه بان برای کشف ِ جهان های ناشناخته
از اداره اش مرخصی گرفت که قبول نشد
آن قدر فرصت داشت که ذره بینی بخرد و
باغچه خانه شان را دقیق نگاه کند
دشمن پاهایش شد که دایم ناشناخته را تغییر میدادند
فهمید : در شناخت
تنها ناشناخته را تغییر می دهیم
♣♣♣
دروازه بان روزی زندگی نامه اش را
به سبک عرفای قدیم
بر ساحل دریا نوشت
در برگشت دید
دریا تنها خمیازه می کشد
چرا که دریا در تکرار خود دریاست