در هیاهوی دنیا، صدای خدا را گم نکن..
گاهی آنقدر درگیر روزمرگی میشویم که صدای آرام خدا را نمیشنویم...
صدایی که نه فریاد است، نه غوغا؛
نجواییست در دل شب، وقتی همه خوابند و تو بیداری...
وقتی دلت گرفته و نمیدانی چرا،
وقتی بغضت بیدلیل میترکد،
وقتی از همه بریدهای و فقط یک نگاه آسمانی آرامت میکند...
خدا همیشه هست،
در سکوت، در اشک، در لبخند،
در دعای مادری که بیصدا برایت خیر میخواهد،
در نوری که از پنجره میتابد و دلت را روشن میکند...
ما گم میشویم، نه او.
ما دور میشویم، نه او.
ما فراموش میکنیم، نه او...
پس برگرد...
به سجادهای که خاک خورده،
به دعایی که نیمهکاره مانده،
به اشکی که سالهاست منتظر جاری شدن است...
خدا هنوز همان خدای مهربان است...
فقط کافیست صدایش را دوباره بشنوی.