ویرگول
ورودثبت نام
Goli
Goliهرروز در تکاپو به سر می برم، تا شاید روزی زیر آسمان نیلی پیدایش کنم...
Goli
Goli
خواندن ۱ دقیقه·۴ ماه پیش

زمزمه ی باد در برگ هایش میپیچد

گاهی زندگی به نازکی گل لاله است، زیبا و خوش رنگ و لطیف. زندگی های لاله وار کنار یکدیگر لاله زار میشوند و نمای بالایی دشت گل ها، چه دیدنی است. تفاوت رنگ ها موجودیت را مدهوش میکند. عجب این زندگی در اوج زشتی زیباست. لاله را به بویش نمیشناسند، شاید نمادی باشد، شاید روایتگر، خود علاقه ای به لاله نداشته باشد اما انگار وجودی نازک درون اوست.

طرفی رز ها، بوی تند و یاد آور زیبایی و عطر اند، رزگونه ها شاید مغرور به نظر بیایند، بر خود ببالند و گلاب داشته باشند، رز های زینتی و خانگی متفاوت باشند و هرکدام یادی در ذهن آزاد کنند.

خویش هیچ نمیداند چرا هیچوقت به سنبل اهمیت بسیار داده نشد، شاید چون چند روز می آید و میرود، یا آنکه آتقدر این روزها قیمتش بالا رفته که سنبل خوب گیر نمی آید. سنبل گلبرگ هایش هرکدام گل اند، گویا در دلش هزاران دل دیگر تپش دارند.

گل های بنفشه مرا یاد پارک می اندازند و این نشان میدهد تجربه و زندگی ما، تا چه اندازه روی دیدگاهمان بر گل ها تاثیر دارند، حتی اگر سال ها از خانه ام دور باشم باز با بوی بنفشه به یاد فلکه ی سر کوچیمان، بهار هنگام می افتم.

شاید در زندگی بعدی ام اطلسی باغچه ی پدربزرگی باشم، آنگاه شب پر ستاره ای را مینگرم و خاک خیس را می بویم، رگ برگ هایم را از باران پر میکنم، بالا و پایینی خانواده ای را میبینم.

افسوس که درختی در جنگل های شمالی نشدم، هرچند شاید اشغال به خورد خاکم میدادند و جنگل اتش میگرفت، اما اگر درخت باشم، خود خواهم فهمید که درختی ام؟! آیا کنون درست میدانیم چه چیزی در کدام دنیا هستیم یا که درک ما به حد اتمی در جهانی که در ذهن داریم میرسد؟

گلی، کدام گل است؟!

گلی در تکاپوی دشت

بامدادی_تیر ۱۴۰۵

کاش انسان ها میفهمیدند قلب با تپش گل میخواهد، نه سنگ قبری سرد
کاش انسان ها میفهمیدند قلب با تپش گل میخواهد، نه سنگ قبری سرد

زندگیدلنوشتهاحساساتآدمجنگل
۰
۰
Goli
Goli
هرروز در تکاپو به سر می برم، تا شاید روزی زیر آسمان نیلی پیدایش کنم...
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید