#پیک زمین

#پیک زمین
دشت و صحرا غرق در سوسن و سنبل و مریم شده بود و باد بهاری پیچیده بود تو اون گندم زار و به رقص شان آورده بود
ته گندم زار ها پیدا نبودیا اونقدر کوچیک بودیم که اون طرف گندم هارا نمی دیدیم
صداهای قهقهه ما و زوزه بادهمه صحرا را فراگرفته بود و همچنین جیغ و داد دخترکان عاشق و هیاهوی پسرکان بانمک.
اونها اونقدر می خندیدند که صورت هاشون مثل گل اناربرافروخته می شدو وقتی از دویدن بی تاب می شدند؛روی چمن های سرسبزولو می شدندو دوباره و چندباره دست هاشون را دو طرف بازمی کردند و تا جون داشتند دنبال هم می کردند
چه کوچه باغهای باصفایی و با صفاتر؛وقتی بارون بهاری تو سبزه زارهاو گندم زارها میزد و بچه ها را وادار می کرد که از ترس خیس شدن تو گندم زارها قایم بشن
یه چیزهایی همراه مون کرده بودند که کنار جوی آب و سبزه بنشینیم و بخوریم و کیف کنیم؛جوی های آبی که سرتاسرش؛پونه های خوشبو روییده بودند و از عطرش از خود بیخود می شدیم
آن سوی سبزه ها نیز گاهی با نسیمی قاصدک ها از جا کنده می شدند و برای دیگران خبرهای خوش می بردند
تعدادی هم کنار آبشار کوچولوها نشسته بودند و گاهی همدیگه را خیس می کردند و پا به فرار می گذاشتند
چکاوک ها چی؛ اونا تو درخت های توت با آوازبرگ ها می رقصیدند و اونقدر با هم گلاویز می شدند که پروبال هاشون تو هوا رها می شدند
مردم اومده بودند که همه غصه هاشون رو را به دست باد ویا آب های زلال بسپارند و اثری از غم هاشون باقی نمونه و
بچه ها سبزه هاشون را آورده بودند و توی جویهای آب می انداختند و اونقدر دنبالش می دویدند که نفس هاشون تو دل های کوچولوشون حلقه می شد.
ازسویی دخترکان زیباساقه های گندمها را گره می زدند:
گره هایی برای عاشقی؛برای آرزوهای شیرین و برای اینکه به خونه بخت بروند و خوشبخت بشن
ویا معشوقه خوبی برای عاشقانشون بشن و یه عمر عاشقی کنند؛ وهمچنین عاشقانی که برای معشوقه شون می سوختند و معشوقه هایی که تمام آرزوهاشون یه شانه گرم و پر حرارت و یه تکیه گاه محکم بود
صحرا پر شده بود از آرزوهای زیبا:در آرزوی چشم های خماری؛در حسرت وصل نگاری؛تمنای گلعذاری؛بوسه های شیرین آبداری؛ولو شدن در سبزه زاری و گندم زاری و هزاران آرزوهای پایداری#پیک زمین