مرگزندگی

ما زائیده و زاینده ی هراسیم

بازیچه ی دستانی نا آشنا

که می برد ما را به هرسویی

سرگردان و پر اضطراب

چشم به راه آینده

انتظار تا زمانی که چنگال مرگ فرود اید بر سرمان

و ما را کوچ دهد از این پوچی بی انتها

به سمت اجداد پوچ وجودمان

(جمعیت)

ما ،مریضکان در گریز از دوا

ما،جاهلان لاس زن با جهلمان

ما،دروعگویان ریا کار خواستار آزادی

ما،ته مانده های وجود حیوانی

ما...