من تمام خود را مردم شاید رسالتی شوم برای تمام کسانی که بعد من خواهند مرد رسالتی همچون طوماری پر از تضاد و تناقض .من شاید تنها پیام اوری باشم که تمام نقص های خود را فریاد زد و خدای خود را به دیگری غالب نکرد.
(بی صدا)
من سکوت را می فهمم همان گونه که صدا را
میان این سکوت ها و کج فهمی ها
به جستجوی کلامی نابم
که مردگان ان را با خود دفن کرده اند
تا کاشف آن باشم در عصر حرف های بیهوده
کلامی از جنس تنهایی
(ارزش)
سکوت
تنها فریادی که قلب زمان را میشکافد
هزار فریاد ،هزار ضجه ،هزار شعار
ارزش یک لحظه سکوت را نداشت
من باید و باید و باید سکوت را بیاموزم .
