#پارت_دوم

بعد از تمام شدن برنامه ی آن عزیزان، مدیرِ مدرسه آمد و یقه ی قلبکم را گرفت که بچه ی مدرسه ای کجا و این قرتی بازی ها کجا؟?
القصه، قلبکم را گرفت و در شیشه ی الکل پرتاب کرد و دَرش را هم سه قفله کرد و گفت:
«لولو بُردش»
از آن به بعد چیزی نمی گویم چون نه قشنگ است و نه جذابیتی دارد نه خودم،
دلم می خواهد چیزی یادم بیاید...
حالا
اگر هم خیالم واقعی می شد، نه هیجانی بود، نه ذوقمرگی ای، نه حسِ قشنگی
چون قلبکم نبود...