
شاید در بی اهمیت ترین لحضه ها و کوچکترین چیز ها بتوانیم درس زندگی را بیاموزیم . مانند پرندگان .
پرنده ای که از ابتدای تولد به فکر تامین نیاز های خود است همانند انسان که به دنبال اهداف خود است. مانند پرنده ای که سر خود را بالا میگیرد و دیگران به دنبال او می آیند ، انسانی میشوم که زمانی بی اهمیت بودن حال خواهان من هستند .
با دیگران بی تفاوت میشوم ، تنها عشق و محبتم را برای اندک انسان هایی میگذارم که قدر دان من هستند .
این جهان در هر گوشه اش چیزی را یاد میدهد. میخواهم مانند پرندگان آزاد باشم ، بال بزنم و به افق های دور بروم ...