
دلیلی که دوست دارم تنها باشم اینه که دیگه نمیخوام حرفی بزنم یا کاری کنم که بعداً زیر حرف های سرزنش گر مغزم باشم. حساس بودن خیلی مزخرفه. مانند اینه که یه نفر باشه که همیشه بهت دستور بده یا گیر بده بابت رفتاری که داری . چیزی که نابودم میکنه سرزنش که هر راهی که امتحان میکنم نمیتونم اون سرزنش بیهوده مغزم رو متوقف کنم. چیزی که دوست دارم برای نجات انجام بدم فقط فریاد زدنه که غیر ممکنه . فریادی که از ته قلبم باشه. زیاده خواه بودن! انتظار بیش از حد از خودم! سرزنش کردن خودم! نابود کنندس!