دلم میخواد متوقف بشم. نمیخوام به فکر کارهای انجام نشده ام باشم. میخوام مثل قبل فقط دراز بکشم و یه کتاب قطور رو توی ۳ روز تموم کنم و یا یه سریال طولانی رو در کمترین زمان به پایان برسونم.
من خستم. میخوام مثل قبل کلماتی برای نوشتن داشته باشم. مثل قبل ذوق و ایده ی نوشتن داستانم رو داشته باشم.
یا میخوام مثل گذشته موقع طراحی حس هنرمندی رو داشته باشم که قراره پیشرفت های چشمگیری داشته باشه. و بتونم مثل قبل باهاش آرامش داشته باشم.
میخوام فقط به آسمون را بزنم و حرکت ابر هارو نگاه کنم.
تا صبح بیدار بمونم و نگران دیر بیدار شدنم نباشم.
کاش شبیه همسن و سالام میبودم.
وقتی از کارهایی که میکنن میگن احساس میکنم من نمیتونم هیچوقت شبیه اون ها باشم و عقیده ی اون هارو داشته باشم.
بیخیالش
خسته شدم از اینکه کاستی هامو جلوی چشمام بیارم و با هر تلاشی به نتیجه نرسم.
بیخیال
بیا برگردیم به زمانی که تنها دغدغه تنها بودن بود....