دلی تنگ و بی قرار ،پراز غم، پراز درد، پراز دلتنگی پراز حسرت ، حسرت دیدار مجددی غیر ممکن!
پدرم‌کجایی؟ پدر مهربان و با معرفتم، پدرم کجایی؟
پدرم نرو، تنهایم نگذار.
در دنیایی که کسی به کسی رحم‌نمیکند.
تنهایم نگذار.
نخواه دلم بیش از پیش بشکند.
پدرم راضی به جاری شدن اشکم نشو .
پدرم با رفتنت فکری به حال دلم کردی؟
مهربان بودی دلم را نشکن.
پدرم میدانی؟ میبنی؟ متوجهی شب ها تا صبح به یادت بیدار میمانم و اشک میریزم؟
پدرم؟ وجودم؟ ترکم کردی پدرم رفتی پدرم چرا؟
پدرم مهربان بودی چرا ناگهان نا مهربان شدی و تنهایم گذاشتی؟
گویی بعضی از مردم چشم یا دل ندارند!
چشمی که چشمان اشک بار دختران آخر خانواده را نبیند، دخترانی تنها و یتیم!
دلی نیست دلی که دلش را به دل گیرد و نگذارد دلی دل شکند، پدرم کجایی؟
چرا شتابان؟
با خود فکر نکردی بعداز تو چه ها برسرم می آید؟
چگونه باورم شود تو که همیشه پناه و یاورم بودی؟
پدرم کجایی؟ چرا شتابان رفتی؟!
پدرم بی تو پرشکسته ام. پدرم کجایی؟
پدرم همیشه در خیالمی، اما پدرم؟ چرا در خیال؟ حرف های نگفته ی بسیار داشتم، پدرم کجایی؟
پدرم بعداز رفتنت بعضی مردم رذل به جای تسلیت جمله ی ارثت چقدراست به زبان می آرند!
وآه خدایا چقدر دردناک! این همه انسان محتاج بی وجدان؟!
و وااای برمن بارالها چه بسیار افرادی که انقدر حقیرند که ارث دختر یتیم را در جیب خود به ناحق میگذارند!
ای خدای عالم چرا پدرم را گرفتی؟! پدرم کجایی؟
حاضر به مرگ بودم آخر تو چرا؟!
پدرم کجایی؟!
پدرم در این دنیای پست سایه ام بودی ، چرا رفتی؟
پدرم؟ کجارفتی؟
اگر اجازه ندادی قبل از تو من بروم اکنون دستانم را بگیر.
پدرم؟ اشکانم را با دستان مهربانت پاک کن.
پدرم اشکم‌محتاج دستان مهربان توست.
دوستت دارم...
تنهایم نگذار...
بی تو هیچم....
برایت فاتحه ای میخوانم، تا دلی شاد به تو هدیه کنم.
دلم‌تنگ است، طعامی میدهم ، تا دلت خوشحال شود.
قرآن میخوانم، دعایی، کمکی ، نذری تا که باشد بدرقه ات...
با دلی پردرد و اشک و قلبی شکسته میگویم برو پدرم خدا پشت و پناهت.... خدابیامرزدت بهترینم.....
