ارامگاه خواجه حافظ شیرازی از دیدنی ترین مکان های شیراز
"الایا ایها الساقی ادر کاسا وناولها/ که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکلها"
آری بیت معروفی از خواجه حافظ شیرازی . از شخص محترمی که برای همه ی ما ایرانیان آشنا است . بیتی از شاعر قرن هشتم . یک شاعر شیراز زاد که با غزلیاتش رنگ و بو و اعتبار خاصی به شهر شیراز داده است و شاید همین غزلیات و مقبره ی خواجه حافظ شیرازی خیلی از مسافران را به شهر شیراز کشانده و میکشاند. مقبره ی خواجه حافظ شیرازی از مکان هایی است که دیدنش دور از انصاف و علاقه نیست . این مقبره با پنج پله و هشت ستون بنا شده که گنبدی بالای ستون ها خود نمایی میکند.
مکانی دیدنی و تاریخی که یکی از نشانه های ایران و اصالتش می باشد.
آری مقبره ی شاعری است که خصوصا در شب های یلدا با گرفتن فالی از دیوانش حال و هوای دیگری به سفره ها میبخشد.
دکان های اطراف مقبره ی دیدنی خواجه حافظ شیرازی با فروش عرقیات طبیعیشان عرقی مثل کاسنی و بهار نارنج جذابیت خاصی به این شهر میبخشد و فالوده ی شیرازی که غوقا میکند. به گمانم عطر خوب و آب و هوا و فضای دلنشین شیراز نیز با قلب و احساس انسان بازی کند. به طوری که زمانی که وارد مقبره ی خواجه حافظ شیرازی میشویم احساس عاشقانه ی خاصی سرتاسر وجودمان را فراگرفته و انسان را به شاعری و سرودن حتی یک بیت شعر تشویق میکند. مکانی است مملو از عاشقان و عارفان و بعضا گاهی دل شکستگان، جایی پراز ارامش، پراز انرژی های مثبت و شاعری ، گاهی انقدر عارفانه که گویی انسان در این حال و هوا خداوند را در آغوش گرفته. عجب مکانی! مکانی که با رفتن به آن جا دل ها را جوری نوازش میکند که فکر برگشت در ذهن ها تداعی نمیشود. آری! به قول دیگر شاعر خوب ایران سهراب سپهری گویی "خدایی که در این نزدیکیست لای این شب بو ها ، پای آن کاج بلند، روی آگاهی آب، روی قانون گیاه"
این فضامرا نیز به شاعری دعوت کرد و ناخوداگاه شعری سپید در ذهنم آورد شعری که میگفت: من در این فکر و خیالم که چرا زندگی بین توانمند و فقیر، این همه فاصله انداخته است، مگر آن نیست که الله بری، سهم هر انسان را، چه فقیر و چه غنی، محترم دانسته است. پس چرا شیشه ی شادی میشکند، شبنمی بر گلبرگ مریم می ارد، قصه ی غصه ی طفلان فقیر، داستانی ست که دل میشکند،اشکها میبارد،اما فردا باز، میرود از یادها، چشمها میبندد، طفل بیچاره چه تنهاست ولی، درخیال خوش خویش، پری خاطره با بال سپید، به برش می آید، مامنی میسازد،کلبه ی کوچک و چوبی و قشنگ، بالشش با پر قو، تشکی ابریشم، توی آن خانه ی زیبا و قشنگ، در کنار گل پیچ، زیر ان سایه ی بید، روی آن بالکن رویایی، بینوا میخوابد، و در ان عالم رویا و خیال، شکم خالیه او می غرد، گویی او نیز ز افکار محال، ناله ای سرداده،بینوا، آن پسر پیچاره، میرود باز به دنبال غذا، چند روزیست گرسنه مانده،میرود تا که بیابد این بار ، لقمه ای نان و پنیر، باز میگردد، دست خالی و فقیر، در خاطر آزرده ی او، حوریه رویاها به یاد می اید، شاید ان حوری زیبا و غنی ، شکمش سیر کند، ولی این بار دگر، سایه ی تاریکی به برش می آید، مرگ دستانش را میگیرد.
شعری سپید بود اما به نظرم پراز احساس . احساسی که نشات گرفته از زندگی در شهر شعرایه محبوبی است به نام حافظ و سعدی ، که خود مشوق شاعری و گاها انسان دوستی می باشد. شهری که به دلیل وجود مقبره ی حافظ و سعدی به خود فضایه شاعرانه و عاشقانه ای داده...پیشنهادمن به عنوان یک شهروند شیرازی سفر به این شهر و البته گرفتن سراغی از خواجه حافظ شیرازی و مشاهده ی مقبره ی آن بزرگوار است.
باغ عفیف آباد شیراز
یکی از دیدنی ترین و زیباترین باغ های تاریخی است که شامل موزه ای حاوی سلاح های قدیمی برای بازدید عموم می باشد و مربوط به دوران صفویان است. و یکی از بزرگ ترین موزه های سلاح خاورمیانه است. در تزدیکی های این باغ قناتی میباشد که قوام السلطنته ی دومخریداری کرده و به خواهرش به نامعفیفه هدیه داده که پس از آن این باغ زیبا و دیدنی به اسم باغ عفیف اباد نام گرفته. باغ عفیف اباد یکی از بزرگترین نمونه های گل کاری شیراز می باشد که وجود این گل ها عطر خوشایند و خاصی به فضا بخشیده.
از دیگر جاذبه های گردشگری شیراز میتوان باغ پرطرفدار ارم را نام برد.
باغ ارم نیز از باغ های زیبا و مکانی جذاب و دیدنی با اب و هوای متعادل و دلنشین است. این باغ نیز همچون باع های دیگر شیراز از جمله باغ عفیف اباد و باغ جنت مکانی پراز ارامش میباشد. ارامشی که پس از ورود به آن جا و مشاهده ی جوی آب و درختان پربرگ ووسرکشیده به فلک جوری ارامش را هدیه میدهد که گویی تمام دنیا ، زندگی، و وجود را در خود غرق کرده و انسان را از خود بی خود میکند.
حال تصور براین باشد که قبل از ورود به این باغه دیدنی و سایر باغ های شیراز فالوده یا بستنی ای خریداری شده در دستانمان است و در یکی از این باع ها مثل باغ ارم در حال خوردن بستنی با فالوده ی شیراز باشیم ودر این مکان مملو از ارامش با نسیمی خنک پیاده روی کنیم. خدای من چه از این بهتر، تمام دغدغه های ذهنم پاک شده! بارالها احساسم این است که گویی وارد بهشت شده ام!
پیشنهاد من به شما است که حضور و مشاهده ی این مکان پراز ارامش را از دست ندهید.
به پایان آمد این دفتر!، حکایت هم چنان باقیست
به امید حق...