بن بست تقدیر
پارت ۶:
مادر نیما میز شام رو جمع می‌کرد. نیما روی کاناپه لم داده و شبکه‌های تلویزیون رو بی‌هدف بالا و پایین می‌کرد.
در همین میان پدر که روی تراس مشغول کشیدن سیگار بعد شام بود، وارد پذیرایی میشه. همین طور که داشت روبروی نیما می‌نشست، گفت:
نیما، فردا صبح بیا با هم بریم نمایشگاه دوستم؛ ببین چه ماشینی خوشت میاد. فقط هوای جیب ما رو هم داشته باش پسر.
نیما که حسابی ذوق زده شده بود گفت: ممنون بابا.
هنوز شادی نیما تموم نشده بود که پدر ادامه داد: مَرده و حرفش… مگه نه نیما خان!!
و بعد ادامه داد: من با احمد صحبت کردم واسه پنجشنبه یه قرار دورهمی گذاشتیم که حرف‌های نهایی رو بزنیم.
منم کمکت می‌کنم تا بتونی سر یک سال خودتو جمع کنی و دست فریماه رو بگیری بری سر خونه زندگیت.
نیما که انتظار این حرف رو نداشت؛ مثل مسخ شده‌ها، زبون تو دهنش قفل شد.
پدر رو کرد به نیلوفر و گفت: چیه، هنوز هیچی نشده قیافه خواهر شوهری گرفتی دختر جون!
به چی فکر می‌کنی؟ به مدل لباسی که باید بپوشی؟
نیلوفر که تا این لحظه غرق در دنیای خودش بود و لحظه‌ای اتفاق‌های امروز کافه از ذهنش بیرون نمی‌رفت گفت: نه بابا، نیما باید یه چیزی به شما بگه؟
نیما با تعجب گفت: من؟ چه چیزی بگم؟
نیلوفر گفت: نیما خودتو به اون راه نزن من امروز شما رو دیدم.
پدر پرسید: چی میگید شما؟
نیلوفر ادامه داد: نیما اگه نمیگی من خودم بگم. دوست داری یکی منو علاف خودش کنه. یکم احساس فریماه رو هم درک کن.
مادر که تا این لحظه سکوت کرده بود گفت: نیما چی شده؟ نیلوفر چی داره میگه؟ منظورش از شما کیه؟ پای کس دیگه‌ای در میونه؟
نیما هر چقدر تقلا کرد که از گفتن حقیقت طفره بره، اما فایده‌ای نداشت.
مثل فردی بود که به چهار میخ کشیده شده و باید اعتراف می‌کرد.
صدای ضربان قلبش رو می‌شنید؛ اما انگار چاره‌ای جزء گفتن حقیقت نداشت.
برای همین نفسی کشید و گفت: بله من یه مدتی هست با یکی آشنا شدم به اسم ساناز.
و تازه فهمیدم دوست داشتن و عشق یعنی چی…
پدر که به ندرت عصبانی می‌شد؛ در حالی که از شدت خشم سرخ شده بود داد زد:
می‌فهمی چی داری می‌گی نیما؟ زندگی مگه بچه بازیه؟ اون دختر معصوم همه خواستگاراشو رد کرده به خاطر تو.
حالا با چه رویی به احمد بگم که الان چشم پسر من یکی دیگه رو گرفته و عاشق شده.
نمی‌گه چرا تا الان چیزی نگفتی؟
مادر نیما که حال وخیم شوهرش رو دید به سرعت به آشپزخانه رفت و با یه لیوان آب برگشت و گفت: ناصر به فکر خودت نیستی. فکر من باش؛ سکته می‌کنی زبونم لال.
نیما تصمیمش رو گرفته بود.
دلش می‌خواست مثل یه مرد، شجاعانه پای عشق و دوست داشتنش واسته و مطمئن بود که ساناز بهش افتخار می‌کنه.
برای همین گفت: پدر، آدم یه بار دنیا میاد. یه بار هم عاشق میشه و می‌خواد زندگی کنه.
من هرگز احساسی به فریماه نداشتم.
فقط چون شما می‌گفتید و می‌دیدم دختر خوبیه قبول کرده بودم؛
اما الان عاشق شدم و می‌خوام با کسی که دوستش دارم یه عمر زندگی کنم.
در مورد گفتن به عمو احمد هم شما نگران نباشید؛ خودم به فریماه میگم.
🌻🌻🌻
🌻🌻
🌻
🌻🌻
🌻🌻🌻
#رمان
#رمان_جذاب
#رمان_رایگان #بن_بست_تقدیر
📌استفاده از رمان در پلتفرم‌های دیگر بدون ذکر نام نویسنده و دریافت مجوز پیگرد قانونی دارد
❌کپی ممنوع❌
@romanejazzab
بن بست تقدیر
پارت ۷:
نزدیکای ساعت پنج بود که نیما به حوالی مزونی که فریماه در اون کار می‌کرد، رسید.
به خاطر داشت که چند ماه پیش یه روز به فریماه گفت: من و نیلوفر تو بچگی زمان‌هایی که مامان سر کار بود، خیلی اذیت می‌شدیم.
برای همین همیشه دلم می‌خواد همسرم حداقل تو اون تایمی که بچه کوچیک داره، کار بیرون رو تعطیل کنه.
فریماه در جوابش گفته بود: یه خانم شاغل منظم همیشه خونه تمیز و غذای آماده داره.
نیما ادامه داده بود: همه نیاز بچه یا حتی همسر خونه تمیز و غذای گرم نیست…
احساس می‌کنم وقتی یک زن تو خونه باشه و کنار بچه‌ها، خونه گرما و صمیمیت بیشتری داره.
فریماه آهسته جواب داده بود: کمی زن ستیزانه و با دید مردسالاری حرف می‌زنید.
من که فعلاً تا پنج عصر سرکارم.
نیما خیابان روبروی جلوی در مزون رو بالا و پایین می‌رفت و خدا خدا می‌کرد که تایم کاری فریماه عوض نشده باشه.
غرق حرف‌هایی بود که با فریماه رد و بدل کرده که ناگهان فریماه رو دید که از در مزون بیرون اومد.
دست در کیفش کرد و انگار دنبال سوئیچ می‌گشت.
قبل از اینکه فریماه به ماشینش برسه، نیما به فریماه رسید و گفت: فریماه خانم یه لحظه…
فریماه که انتظار دیدن نیما رو اینجا نداشت، با تعجب نگاش کرد و جواب سلامش رو داد.
نیما کمی استرس گرفته بود. برای همین گفت: میشه چند دقیقه‌ای با هم صحبت کنیم.
– بفرمایید، گوش میدم
– ببخشید، اینجا نه… چند دقیقه‌ای بریم یه کافه‌ای بشینیم.
فریماه مصمم گفت: آقا نیما، ازدواج زوری نمی‌شه.
لازمم نیست دنبال بهانه و یا توجیه کارتون باشید.
من می‌پذیرم عشق باید تو قلب آدم شکل بگیره.
وقتی شما دلتون جای دیگه‌ست. دیگه هیچ توضیحی نیاز نداره.
کاش این حرفو زودتر می‌زدید. به خاطر خودم نمی‌گم؛ بخاطر غرور مردانه پدرم میگم.
براتون آرزوی خوشبختی می‌کنم.
نیما که تمام مدت تو این فکر بود که چگونه جریان و به فریماه بگه، حالا از اینکه همه چیز رو می‌دونه تعجب کرده بود.
از طرف دیگه، انگار بار سنگینی از رو دوشش برداشته شده؛ چون هر چقدر کلمات رو تو ذهن خودش کنار هم قرار می‌داد، باز هم نمی‌تونست جمله‌ای متقاعد کننده به فریماه بگه.
نیما مطمئن بود تنها کسی که می‌تونه جریان رو به فریما گفته باشه نیلوفره، برای همین دربست گرفت و به خونه رفت.
**
نیلوفر تو اتاقش پشت سنتور نشسته بود و بدون اینکه حواسش به نت باشه، مضراب رو، رو سنتور می‌زد.
صدای کمی ناخوشایند سنتوره نیلوفر با صدای قدم‌های نیما که پله‌ها رو یکی در میون بالا میومد، هماهنگ شده بود.
نیما بدون در زدن وارد اتاق نیلوفر شد و گفت تو چرا همه چیز رو به فریماه گفتی؟؟
– تا کار تو رو راحت کنم… تا غرور اون دخترو نشکنم…. چقدر تو پررویی؟
– کار خوبی کردی اما کاش قبلش به من می‌گفتی.
— یه کارهای ازت می‌بینم که باورم نمی‌شه تو همون داداش خودمی.
– چیکار کردم من؟
– یه حلقه، یه صیغه یا اینکه اسم یه دختر و پسر تو شناسنامه هم بره، دلیل وفاداری نیست. ۴ سال حرف تو و فریماه پیش کشیده شده، خودتم موافق بودی… حالا کارت یه جور خیانته.
– شما هم زیادی شلوغش کردید؛ یعنی تو این چهار سال فریماه هیچ خواستگاری رو راه نداده.
– اگه داده بود که الان ازدواج کرده بود.
🌻🌻🌻
🌻🌻
🌻
🌻🌻
🌻🌻🌻
#رمان
#رمان_جذاب
#رمان_رایگان #بن_بست_تقدیر
📌استفاده از رمان در پلتفرم‌های دیگر بدون ذکر نام نویسنده و دریافت مجوز پیگرد قانونی دارد
❌کپی ممنوع❌
@romanejazzab
پارت ۸:
حدود یک ماه می‌شد که نیما موضوع ساناز رو با خانواده‌اش در میان گذاشته بود، اما اون‌ها هنوز راضی به خواستگاری نشده بودند.
نیما مستاصل و خسته روی تخت دراز شده بود و به سقف نگاه می‌کرد.
خونه‌ای که همیشه در اون، روح زندگی جریان داشت و خانواده در کنار هم لحظات خوشی رو سپری می‌کردند، حالا تبدیل شده بود به خونه ارواح.
انگار همه مرده متحرکی بودند که فقط روز رو به شب می‌رسوندند.
مادر بیشتر تایمش رو در آشپزخونه سپری می‌کرد.
نیما به خاطر نداشت که مادر و خالش روزانه با هم تلفنی صحبت نکنند، اما در این یک ماه مادر حتی با خواهرش هم خیلی کم در ارتباط بود.
پدر که همیشه با شوخ طبعی با نیما و نیلوفر حرف می‌زد، الان دیرتر از همیشه به خونه برمی‌گشت و بعد شام روی تراس، سیگار پشت سیگار روشن می‌کرد.
نیلوفر با شوخ طبعی و سر به سر گذاشتن‌هاش با نیما نبض زندگی تو این خونه بود اما…
صدای زنگ تلفن، نیما رو از فکر کردن به گذشته بیرون آورد.
گوشی رو برداشت و گفت: سلام جانم، چطوری عشقم؟
– سلام من خوبم، اما از صدات میشه حال تو رو فهمید.
نیما می‌دونم شرایط خونه‌تون خوب نیست. تو رو خدا اینقدر خودتو اذیت نکن…
اصلاً نشد، قید همو می‌زنیم.
– دیوونه شدی ساناز، من اگه می‌خواستم قیدتو بزنم تا همینجا هم نمی‌کشیدم.
بالاخره که همینطور نمی‌مونه؛ یه جوری راضیشون می‌کنم.
‐ به نظر من باید یه جوری رفتار کنی تا پدرت باور کنه که می‌تونی رو پای خودت واستی.
– یعنی چیکار کنم؟
– ببین پدرت قرار بود برات ماشین بخره، اما نخرید.
قرار بود بری پیشش کار بکنی، اما تو رو نبرد.
یعنی تو عملاً به یه پسری تبدیل شدی که هیچ دختری حاضر نیست باهات ازدواج کنه.
درسته؟ اما من چون دیوونم، تو رو با همین شرایطم قبول دارم؛ ولی تو باید حداقل یه شغل داشته باشی.
– تو که می‌دونی من این چند وقته هر جایی واسه کار سر زدم، کار نیست.
– هست، اما تو حاضری بیای کارخونه پیش بابام کار کنی؟
– آخه بعد پدرت با این شرایط، دخترشو به من میده؟
– آره مگه چه عیبی داره؟ اصلاً اینطوری بهترم تو رو می‌شناسه.
می‌فهمه چقدر پسر خوبی هستی و واسه همین من عاشقت شدم.
– نمی‌دونم والا.
– نمی‌دونم نداره. بالاخره تو کارخونه دستگاه‌ها خراب می‌شن و نیاز به سیم‌کش و برقکار آچار به دست دارن. مهندس من.
– بیخیال ساناز، اصلا این فکر خوبی نیست. خودم باز می‌گردم ببینم چی میشه.
– والا بله گرفتن از تو سخت‌تر از بله گرفتن از من شده که.
من امشب با بابام صحبت می‌کنم.
یه قرار می‌ذارم برو کارخونه.
الان برو بگیر بخواب، خسته شدی از بس حرف‌های عاشقانه زدی.
– فقط ساناز اگه پدرت خیلی تمایل نداشت، بهش اصرار نکن، اوکی؟
– چشم عشقم، خداحافظ
– مرسی که هستی ساناز، حالم با تو خیلی خوبه. دوست دارم، خداحافظ
بن بست تقدیر
پارت ۹:
استرس عجیبی همه وجود نیما رو فرا گرفته بود که حتی نمی‌دونست کار درست چیه؟
از اینکه سفت و سخت جلوی مخالفت‌های خانواده‌اش برای ازدواج واستاده بود، احساس خوبی نداشت، اما دلش هم نمی‌خواست ساناز رو از دست بده.
نگاهی به ساعت مچش انداخت.
وقتی که مطمئن شد تنها ۵ دقیقه به ساعت ۱۰ مونده، وارد قسمت نگهبانی کارخانه پدر ساناز شد.
با نگهبان سلام و احوالپرسی کرد و گفت که نیما شادمان هستم، با آقای فرهادی رئیس کارخونه ساعت ۱۰ قرار داشتم.
نگهبان چند دقیقه‌ای نیما رو معطل کرد تا با منشی آقای فرهادی تماس بگیره و سپس با احترام ایشون رو به سمت ساختمان اداری راهنمایی کرد.
نیما از حیاط بزرگ کارخونه گذشت.
قسمت چپ حیاط، ساختمان دو طبقه‌ای قرار داشت.
به طبقه دوم رفت و همون حرف‌هایی که با نگهبان رد و بدل شده بود رو این بار به خانم منشی گفت.
خانم منشی بعد از رفت و برگشت کوتاهی به اتاق رئیس، به نیما اجازه ورود داد.
نیما ضربه‌ای به در زد و بعد از شنیدن صدای رییس که گفت بفرمایید، به آرامی وارد اتاق شد.
پدر ساناز مردی بلند قد با چهره جدی و در عین حال مهربان بود.
تو نگاه اول از نظر سن و سالی خیلی جوون‌تر از تصور نیما بود و بهش نمی‌خورد دختری به سن و سال ساناز داشته باشه.
نیما سلامی گفت و ادامه داد:
نیما هستم، دختر شما…
پدر ساناز از پشت میزش بیرون اومد و در حالی که روبروی نیما قرار گرفته بود گفت: بله، در جریان هستم
و سپس با اشاره دست به نیما تعارف کرد تا بشینه.
نیما که با همین برخورد اول، مقدار زیادی از استرسش کم شده بود با متانت نشست و منتظر صحبتی از جانب پدر ساناز شد.
پدر ساناز به جای نشستن پشت میزش، مثل یک دوست روی مبل چرمی روبروی نیما نشست و گفت: خب آقا نیما، می‌دونم مدرک مهندسی داری و شغلی هم نداری. چون پدرت با ازدواج تو و ساناز مخالفه.
می‌خوام بدونم چی شد که از طریق مجازی با دختر من آشنا شدی و بهش دل بستی؟ همیشه اینقدر سریع دل می‌بندی؟
نیما با کمی دستپاچگی گفت: نه، دوست داشتن تو قلب آدم‌ها شکل می‌گیره.
شاید فضای مجازی جای خوبی واسه آشنا شدن نباشه، اما من بعد از شناختی که نسبت به دخترتون پیدا کردم، بهش علاقه‌مند شدم.
– بگذریم، فکر می‌کنی با حقوقی که از من بگیری می‌تونی دختر من که تو ناز و نعمت بزرگ شده رو خوشبخت کنی؟
– می‌دونم حضور من اینجا اشتباهه. نمی‌خوامم با پدرم مخالفت کنم.
خیلی هم دنبال کار گشتم، اما این پیشنهاد دخترتون بود و شایدم اشتباه کردم که پذیرفتم.
– من بهت کار میدم، اما حقوقی که بهت میدم بر اساس توانایی خودته. می‌تونی از همین فردا، تو بخش تعمیرات قطعات کار کنی.
ولی فقط یه چیزی… اگر خانوادت پا پیش نذارن بهترین آدم دنیام که باشی، من بهت دختر نمیدم.
– بابت کار ممنونم و منم هیچ وقت دوست ندارم به خانواده‌ام پشت کنم.
– یادت باشه روی این حرفت خیلی حساب کردم.
"هیچ وقت به خانوادت پشت نمی‌کنی"
حتی بعد ازدواج که خانواده‌ت میشه همسرت…
مثلاً اگر بعد ازدواج بفهمی که همسرت دچار مشکل یا بیماری هست که از تو پنهون می‌کرده یا بعد از ازدواج دچارش شده، پاش می‌مونی، درسته؟
– نیما کمی متعجب شد ولی گفت: بله آقای فرهادی
🌻🌻🌻
🌻🌻
🌻
🌻🌻
🌻🌻🌻
#رمان
#رمان_جذاب
#رمان_رایگان #بن_بست_تقدیر
📌استفاده از رمان در پلتفرم‌های دیگر بدون ذکر نام نویسنده و دریافت مجوز پیگرد قانونی دارد
❌کپی ممنوع❌
@romanejazzab
