مدت هاست که گوشی ها از لفظِ همراهی به واقعیتِ همراهی تبدیل شده اند.بودن هایی که هرگز به تنهایی ختم نمیشود...قبلترها ترجیح و نصیحت بر دوری از این یارهمراه بود اما حالا با آمدن ناخوانده مهمان،کرونا، اصل را بر همزیستی با این تکنولوژی عظیم گذاشته اند، گاهی وقت ها فکر میکنم چه دنیای عجیبی دارد!هر روز عمیقتر و بزرگتر میشود...یادش بخیر؛ بالا، پایینِ ۱۷سال پیش بود که یکی از نزدیکان گوشی تاشوی سامسونگی خریده بود و چه کالای لوکسی به حساب می آمد. حس دیدن و آشنایی با آن گوشیِ تاشوی بدون نت چقدر شیرین بود...و اما حالا هر روز گوشی های جدید با قابلیت های جدیدتر روی فرش قرمز این فستیوال خودنمایی میکنند و حسرت داشتنشان لذت نوستالژیک آنها را برای آدم زهر میکند.ولی همین گوشی Galaxy Grand Prime+سادهیِ از نسل جدید، عقب مانده من در این روزهای سخت چه یارغاری بوده است مرا:
من همیشه عاشق خواندن و نوشتن بودم و هستم با آمدن کرونا رابطه صمیمی من با کتابخانه به کلی بهم خورد و روزها مشغول لعن و نفرین این سَبُک مغزِ عصیانگر بودم که بالاخره به این نتیجه رسیدم سرسخت تر از ماست و تصمیم گرفتم روش زندگیام را بروزرسانی کنم و در خلاء وجود کتابخانه،گوشی سامسونگم را جایگزین کنم و این شد که روزهای سخت قرنطینه و کسل کننده را به لطف این یار همیشه همراه بهمطالعه و یادگیری بگذرانم.و مدارسی که کنار رفته و جا را برای مدارس آنلاین باز کردند...و حالا روزهاست که بچه ها ی ما درازکش و پتو روی سر، ریاضیات، املاء،علوم و...میخوانند و به حتم دعا به جان کرونا میکنند که از صبح بیداری های هرروزه نجاتشان داد...و وابستگی بچهها را به گوشی های هوشمندچنان زیاد کرده که حضور والدین را گاهاََ از یاد میبرند...اما وقتی فکرش را میکنم که اگر این گوشی ها نبود آموزش های دانش آموزان به چه مشکل وحشتناکی برمیخورد، هضم این وابستگی ها برایم راحت تر میشود.و این وابستگی ها چه شغل هایی را که در این دوران سخت از خطر ورشکستکی و ناکامی نجات نداد؟!
و انسانهایی که قبل از این از گوشیهای هوشمند فقط برای عکاسی و صحبت کردن استفاده می کردند، حالا هزاران روش از خرید و فروش و ارتباط و دلتنگی را با این وسیله هزارکارهی جهاندیده انجام می دهند و چه زندگیهایی که به لطفش از سختی و سردرگمی های روزهای اول کرونا به پیشرفت و درآمد تبدیل شد. و ما که بخاطر وجود این بیماری یاد گرفتیم که این وسیله میتواند چقدر استفادهی سرنوشت ساز داشته باشد.و وادارمان کرد قدرش را بیشتر بدانیم و روشهای استفاده بهینه از آن را یاد بگیریم.
از حق نگذریم که هر چیزی درجایگاه خود و استفاده درست، ارزش واقعیاش را بدست می آورد. دنیای مدرن بحق پیشرفتش را مدیون تکنولوژی است و این ما هستیم که با استفاده درست و بجا، دِینمان را به این دنیا ادا میکنیم.