اتفاقات این 6سال رو کسی باور نمیکنه.حتی خودم باور ندارم زندگی من 6سال اخیر به این شکل گذشته.
بعضی وقت ها از این اتفاقات عکس گرفتم بعضی وقت ها صداهایی رو ضبط کردم تا شاید یه روز حرف هامو باور کنی.البته اگر بتونم همه این هارو مخفیانه نگه دارم.
تعداد ضربه هایی که به سرم خورده رو یادم نیست ولی اینقدر بوده که خیلی چیزها رو فراموش کنم.
مثلا چی شد ازت روز به روز دور شدم.مثلا چی گفتی که ناامید شدم.مثلا چرا اینجوری شد.مثلا چرا الان دارم اشک می ریزم.مثلا چی شد تنهام گذاشتی و سعی نکردی منو پیش خودت نگه داری.مثلا من چرا بهت بد کردم.مثلا چرا من اینجام.مثلا چرا خدا کمکم نمیکنه از این شرایط رها بشم.مثلا آخرین نگاهت...
ولی خیلی خوب صورت زیباتو یادمه.خیلی خوب چشمایی که منو میکشت مثلا حرفایی که تپش قلبمو بیشتر میکرد همه اینارو یادمه.
نمیدونم چرا چیزهایی که الان بخاطرش اشکم سرازیر میشه رو یادم نیست.
هرجا میرم جلو چشمام زیبایی هاتو میبینم و بهت فکر میکنم...