رفتن، فعلی هست که میبینیم ولی درک نمی کنیم.
رفتن، کاریه که میشنویم ولی دلیلشو نمیفهمیم.
رفتن، اتفاقی هست که هم مبدا مهمه هم مقصد،مبدا برای افرادی که در مقصد هستن مهمه و مقصد برای افرادی که در مبدا.
رفتن، توی یه زمان و لحظه اتفاق میوفته ولی برای آدمایی که توی مبدا هستن شاید یه عمر باشه، شاید.
بعضی وقت ها، رفتن برای فاعل، نه زمانش مهمه نه مقصدش.فقط میخواد بره از مبدا.
من برای رفتن دلیل داشتم ولی خیلی سریع اتفاق افتاد.مقصدشو انتخاب نکردم ولی باد منو آورد .نزدیک مقصد که بودم قطب نمای درستی هم نداشتم، برای همین مجبور به موندن شدم.ولی برای دوباره رفتن، سال هاست که دارم انتظار میکشم.زمانش که برسه، باز هم فقط میرم ،مقصد برام مهم نیست فقط میخوام برم.
