امروز بعد از مدت ها که ریشم بلند شده بود ،ماشین ریش تراش را برداشتم تا کوتاهش کنم.بعد از تو ،همه چی تغییر کرد حتی اصلاح صورتم.دیگر مثل زمانی که بودی صورتم را تا ته نمی زنم و اکثر اوقات ریشم بلند می شود ،ولی دل و دماغ کوتاه کردنشان هم ندارم.
رفتم ریشم را کوتاه کنم که، یاد معلم مدرسه ات افتادم، می گفتی تا زیر چشم هایش مو دارد و با کلی خنده و زیبا تعریف می کردی.فکر کنم معلم جغرافیا بود.کاش بودی و در مورد صورت منم اونجوری شیرین و زیبا می گفتی تا قند در دلم آب می شد و مثل گذشته بغلت می کردم ،فشارت می دادم و تا از بوسه خیس نمی شدی ولت نمی کردم. تو اندازه ای بودی که همیشه توی بغلم جا می شدی و همیشه بهت اینو می گفتم تو بهترینی بهترین دختر دنیا...