
هوا ساکت و آفتابیست
شرجی و میتوانید تصور کنید چقدر گرم است؛
من هم که پنجره اتاقم
صاف به یک تکه از دریای بعد از اسکله
ختم میشود و
حسودی میکنم به همسایه پشتی؛
هوایش بهتر است اما این تنها واحد
ارزان و بی سر و صدای اینجا بود...
جو، رفیق گرمابه گلستانم هم
درست واحد بغلی را کرایه کرده بود...
جو، آدم جالبی بود؛
همیشه توی خودش، گرفته
شاید مغرور و حتما هم احمق؛
اما هر چه که بود بود، به منم ربطی نداشت!
بیشتر اوقات صدای یک موزیک
بی کلام و غمگین از اتاقش سر بیرون میآورد
و بیرون سرکی میکشید...
بوی تند سیگارش و شیشه های
رنگی سیاه سفید نوشیدنی هایش
خانهاش را زینت میداد...
این اواخر خیلی توی خودش میلولید
و یک کلمه هم حرف نمیزد...
دائم خاطره میگفت
و یکوقتایی هم حتی میخندید!
آخرین خندهاش زمانی بود که
با چاقو بالای سر پدر خیانتکارش ایستاده بود
و بارانی احتمالا قرمز از سر
چاقو میچکید...
امروز میخواستم با او حرف بزنم
اما من را ببخشید
کمی تب دارم و ترجیح میدهم
به موعظه کردن از زیر پتو ادامه بدهم...
البته که باید به او سر بزنم؛
کلارینتم پیشش جامانده...
~تق تق~
جو درو باز کن یکم مارتینی واست آوردم!
دروغ میگفتم چون یک دائم الخمر
را فقط با اینها میشد گول زد!
در را باز کرد و مثل بهت زده ها
دو دست خالیام را نگاه میکرد...
آدم دورو و دروغگویی بودم و او هم
من را میشناخت و
همینجوری در را چارتاق باز گذاشت،
برگشت و لب پنجره دود کرد...
حرفی نمیزد و به اسکله خیره شده بود...
روی شانهاش زدم
یکی دو تا جوک گفتم و بالاخره مجبور شد
بخندد تا از درد خنده تکه پاره نشود...
کلا دلقک بودم!
سیگارش تمام شد ولی او
هنوز داشت میخندید اما من
دلقک بازی را تمام کرده بودم...
جو به ته سیگار نگاه میکرد
انگار که اثر هنری دیده، میخندید!
احمق به جای ته مانده سیگار
خودش را پرت کرد!
هممم... ای بابا، جو!
پیدا کردن یک دوست دیگر
برایم سخت است جو!
همه چیز خوب بود و قرار نبود تغییر کنم
چونکه خوشبختی که لایقش بودم را
پیدا کرده بودم!
به جای اینکه دورویی و دروغگویی
غمگینم کند آنرا پذیرفته بودم!
اما جو گند زد به همه اینها!
ولی نگاه کن چه با آرامش کف زمین خوابیده!
از کف زمین دارد آسمان آبی را
نگاه میکند و هنوز هم میخندد!
مردم را نگاه کن...
احتمالا آمدند که از جو
امضا بگیرند!
ای بابا کاش میشد من هم بروم
و از جو بپرسم
رمز موفقیتت چه بود؟!
اما دریغ از اینکه پلیس ها
ریختهاند توی ساختمان و هویتم لو رفته!
احتمالا آن فروشنده اسید من را لو داده...
ای کثافت حرامزاده!
یک لحظه من را ببخشید...
در را قفل کنم به جمع شما اضافه میشوم!
باید کمی کار را برایشان سخت کنم!
پلیس عین مور و ملخ همه جا ریخته!
خودتان نگاه کنید...
جو، پلک بزن!
چشمهایت خسته میشوند!
اه گوش نمیکند...
طول میکشد تا بریزند و مرا ببرند
پس بیایید و یک فنجان چای بخوریم...
قول میدهم اینها تویشان خواب آور ندارند...
هممم این خانه جدید هم
بوی خانه پدریم را میدهد...
مادرم آن گوشه بافتنی میبافد،
پدرم اینور پیپش را چاق میکند و روزنامه میخواند،
من هم دور تا دور اتاق را با آن قطار
اسباب بازیام طی میکنم...
عجب خاطرات نابی...
اما همیشه جسد یک سوسک
که مثل جو کف زمین افتاده بود،
زیر مبل میدیدم که سم را
نوش جان فرموده بود و داشت استراحت میکرد...
آها بگذارید یک خاطره دیگر را تعریف کنم؛
از بقیه این یکی بیشتر به دلم نشسته!
یک بعد از ظهر شنبه بود
یک روز تعطیل و زیبای تابستانی...
جک برای بازی آمده بود
قطار بازی کنیم و کمی هم
با توپ بزنیم به گل هم و بخندیم...
داشتیم قطار ها را بازی میدادیم
من هم کرم درونم فعال شد...
یک مقداری سم را
توی یک قاشق ریختم و گفتم
جک! بیا یه قاشق از این بخور...
خیلی ترش و خوشمزست!
میخواستم ببینم جک هم شکل سوسک زیر مبل
میوفتد یا میخندد و میرویم بازی میکنیم؟
بله! جک مرد...
خیلی هم جالب مرده بود!
دروغ چرا... لذت خاصی برایم داشت...
البته که من بخاطرش محاکمه نشدم!
کی یک بچه ۱۰ ساله را
محاکمه میکند؟
عوضش پدرم اعدام شد و مادرم زندانی...
من هم پیش عمهام زندگی کردم
تا وقتی که به پول احتیاج پیدا کردم
و ناچار شدم سم را با عمهام هم به اشتراک بگذارم...
پلیس ها چه تقلایی میکنند...
فکر میکنم وقتش شده دیگر خودم را
تسلیم کنم!
نمیخواهم با سوزش گلوله ها
که دارند توی تنم میلولند بمیرم...
اما کاش میشد یک ساعت طولش بدهم...
بوی پیتزای همسایه ایتالیاییم
تازه بلند شده بود...
خمیرش را از من گرفته بودند؛
البته من عاشق پیتزا هستم!
و بله چنان که درست حدس زدید
خمیر هم مسموم بود؛
من پیتزا دوست دارم ولی
نگاه کردن به بدن ها مرده یا گوشت شام شب
آن هم یک استیک لذیذ
لذت بخش تر نیست؟
حیف شد...
کاش میشد پلیس ها بیایند
و بنشینند تا یکی دو فنجان چای بخوریم
و صحبت کنیم؛
آخرش هم مسئله را با وان اسید حل کنیم...
دارم ترک های روی در را میبینم
اما قبل از آن میخواهم بگویم
من هم داشتم زندگی میکردم،
اما متفاوت تر از دیگران!
عدالت را به جهان میآوردم،
با قدرتم!
قدرتی که اجازه میدهد هر کاری را
انجام دهم و من هم باز به خودم اجازه میدهم به شرط حیات،
باز هم عدالت را اجرا کنم
اما اینبار بدون صدای خنده...