ویرگول
ورودثبت نام
الف نوشته
الف نوشتهدانشجوی زبان انگلیسیم اما دستی در نوشتن دارم؛ داستان های کوتاه و متن های تک صفحه‌ای:)
الف نوشته
الف نوشته
خواندن ۱ دقیقه·۲۱ روز پیش

به سراغ من اگر می‌آیید...

به یک نوشته خیلی حوصله سر بر خوش آمدید؛

چیزی برای ارائه نیست ولی،

متشکرم که تا اینجا آمدید!

از هیچِ پایین هم بازدید کنید؛

نظراتتان مایه دلگرمی‌ست...


به سراغ من اگر می‌آیید، پشت هیچستانم!
به سراغ من اگر می‌آیید، پشت هیچستانم!

از کجا شروع کنم؟

دلتنگی را، نمیشود جمع و جور کرد؛

حداقل که من بلد نیستم.

مثلا دوست دارم بپرسم،

ای درخت بینوا!

از یاد آسمان و زمین، هر دو، رفته‌ای ولی،

چرا در انتظار بهاری هنوز؟

از یک دل پاره پاره بپرسم،

قصه‌ات چیست و چرا،

قیافه پاره پاره به خودت گرفته‌ای؟

از خودم بپرسم،

می‌ارزید؟

که پیش از صدای خروسان،

باور کنی که پلک های کسی،

کتاب صبح را گشود؟

شاید با این پرسیدن ها،

دلم گرم شود و داستان،

سر آغازی پیدا کند.

حالا هم یک جمله به آغاز دلتنگی؛

همیشه منتظرت هستم،

این چشم‌ها،

این دل،

و این غم خروار خروار،

خطی از انتظار تو را دارد.

بگویید به دلتنگی،

وضعیت سفید است؛

امن است،

بیاید،

سفره دل پهن است؛

بنشیند،

ببیند که بعد از دمیدن آن عشق،

بعد از آن طوفان ویرانگر،

هیچ و هیچ باقی نمانده است.

اگر هم به موقع نرسید،

بگویید یک جایی میان خاک نشسته‌ام؛

بیاید،

خاک سرد است!

خاک تنهاست!

بگویید خوشنود‌ بیاید؛

گرما بیاورد و یادش نرود،

وعده دیدار ما، همین بود.

اصلا خبر بدهید به دلتنگی،

هر جا که خواست بیاید!

هر چه میخواهد، بخواهد؛

اما نخواهد صبر کنم.

صبر، راه درازی به مرگ من است.

دلتنگی، دوردست امید و

پای من برای رسیدن، خسته‌ست.

دلتنگی آدرسم را دارد!

گم نمیشود؛

اما اگر از شما پرسید،

که آن دیوانه کجا دوویده است،

بگویید:

زیر درخت بینوا نشسته،

دل پاره پاره را درمان میکند،

و خودش را بیدار نگه میدارد تا برسی.

اما یادش بیاورید،

درخت دارد خشک می‌شود،

دل دارد میمیرد و

من هم مجبورم روزی سفر کنم؛

روزی کنج انزوایم را رها کنم.

اما روزی که انزوایم تمام شود،

من مسافر کجا خواهم بود؟

شاید سوار رود شوم،

بروم و دریا بشوم،

آن وقت دلتنگی من را راحت تر پیدا میکند.

بگویید،

اگر کنار ساحل بنشیند،

خودم را در امواج، به او خواهم رساند.

به او،

همان دلتنگی،

دلتنگی زنده!

بگویید هر وقت مرا دید، بخندد!

این، نهایت آرزوی این مسافر مرده‌ است.

داستاندلنوشتهمتنقصهدل نوشته
۰
۰
الف نوشته
الف نوشته
دانشجوی زبان انگلیسیم اما دستی در نوشتن دارم؛ داستان های کوتاه و متن های تک صفحه‌ای:)
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید