همدان

هیچ‌وقت فکر نمیکردم یه سفر کوتاه به استانمون اونم برای مراجعه به پزشک اینقدر خوشهالم کنه

تا حالا از رفتن به همدان اینقدر خوشهال نشده بودم حتی از هفته قبلشم برنامه ریزی کردم که چی بپوشم?

نزدیک یه ساله که بیرون شهرم (ملایر) نرفتم تا اینکه سه شنبه هفته قبل همراه دختر خالم راهی جاده شدیم به قصد رفتن پیش پزشک منی که قبلا(قبل‌کرونا) در طی مسیر سرمو به شیشه میچسبوندم و خوابم میبرد ولی الان مثل تشنه ای که آب دیده باشه، مثل نابینایی که اولین روزیه که میبینه به اطراف نگاه میکردم تمام جاده رو نگاه میکردم و چشم از جاده بر نمیداشتم چقدر حسم و نگاهم به جاده تغییر کرده بود واقعا شاد بودم!

هر چی‌جلوتر میرفتیم به همدان نزدیک‌تر‌،و برف بیشتری کنار جاده میدیدم

اوه چقدر برف!?

تا رسیدیم به همدان دوست داشتم چند تا چشم دیگه داشتم با همش نگاه میکردم دوست داشتم خودرو آروم حرکت کنه که من بتونم همجارو ببینم

واقعا حس کسی رو داشتم که انگار تازه چشم دار شده!

بماند که دیگه چند نفر اومده بودن برا بوتاکس و غیره?? اخه تو کرونا! مجبوری بیای بوتاکس کنی??

خب جونم براتون بگه? بعد از مطب رفتیم که دارو ها رو بگیریم که چند جا رفتیم نداشتن واقعا بگم از راه رفتن در خیابان های طولانی و شلوغ متتهی به آرامگاه واقعا لذت میبردم تا اینکه بعد از چند جا گشتن پیدا کردیم و لذت میبردیم از لهجه شیرین همدانی.

بماند یادگار به امید روزی که جهان از این ویروس رها شده باشه و بیام اینو بخونم و بگم یادش بخیر عجب دورانی بود

عجب تغییری در سبک زندگی و تفکرم داد