بعضی آدم ها واقعا نور هستن در مسیر زندگی.
امسال برای اولین بار سعادت نصیبم شد و راهی کربلا شدم بهترین رزق دنیا مسیر پیادهروی نجف تا کربلا فضای بسیار خوب
از عمود هزار پیاده حرکت کردیم تا آخرش.
داخل مسیر اتفاقات مختلفی افتاد.
از جمله اینکه وسط راه سر ظهری رفتیم داخل یک اسکان برای استراحت که یه سوله بسیار بزرگ بود پر از پتو های گلباف نو که به مادرم میگفت تو از اینا برای خودمون هم نمیاری اینا گذاشتن برای زائر یا به خودشون با لهجه میگن زائر الحسين✨
با کولر های گازی زیاد که آدم لذت میبرد.
جالبی این بود تا سرمو گذاشتم رفتم انگاری که بیهوش شده باشم.
اخ که خستگی این مسیر هم مزه داره. صفا داره.
بعد استراحت منو یکی از همسفر ها که باهم جور شده بودیم منتظر بقیه بودیم که دوباره راهی ادامه مسیر بشیم.
دوتا صندلی بود که با نشستیم انگاری پیکنیک زیرش روشن بود از گ بس که هوا گرم بود😂
همینطوری که یه آقا اومد گوشیشو زد به شارژ که من ناخودآگاه گفتم اعههه اینجا پریز داره؟ اونم گفت میخواید شما اینجا بزنید من میرم جای دیگه که منم در کسری از ثانیه بدون فوت وقت قبول کردم😅 که همون همسفرم بعدا گفت چیزی به این تعارف نکنید سریع قبول میکنه😂😂
که البته اون لحظه با خودم فکر کردم که ایشون مردن و میتونن جای دیگهای پیدا کنن.
اون آقاهه هم با خنده گفت باشه شما بزنید ولی کشف من
منم تا شارژ رو زدم دیدم بلهههه نمیخوره
یکم ناراحت شدم که اشاره کرد که اونجا هم پریز هست به اون یکی پریز نگاه کردم که دقیقا روبهروی این یکی بود اما با فاصله ارتفاعی بلند که دست من نمیرسید بهش.
که وقتی دید دستم نمیرسه پرید بالا و گوشیمو زد به شارژ.
دقیقا مثل یک جنتلمن واقعی.
یه سکو مانند بود که پرید روی اون و یک حالت عمود داشت و میشد داخل پیپیریزش گوشی رو زد و رفت نشست روی صندلی کنار پریز که گوشی خودشم بزنه به شارژ خیلی خوشحال شدم ناخودآگاه لبخند زدم و نگاه گوشی میکردم.
یه لحظه دیدم داره نگام میکنه گفتم الان باخودش میگه عجب اسکولیه با یه شارژ شدن گوشی اینقدر خوشحاله😂
از قبل کاغذهای جهاد تدبین رو گذاشته بودم داخل کولهام چند تا مطالب خوب و اینکه نشانک یا مهدی عج با شماره حساب نذر فرهنگی.
به یکی از همسفرم گفتم میخوره کجایی باشه؟ هر دو گفتیم تهران.
رفتم پیشش کاغذ ها رو دادم بهش و اینکه تهرانی هستین؟ که گفت اعه از کجا میدونید؟ با خودم گفتم کاملا رفتارت مشخصه🤣 خدایی خودمم نمیدونم چرا ولی مشخصه اونایی که تهرانین با غیر تهرانی.
بعد رفتم نوشتم روی سکو که اومد بهم یک دفترچه داد که روش نوشته بود چندروزی با تو.
که در مورد آقا امام زمان بود که چند روزی با ایشون صحبت کنی و معنی دعا.
اگه بشه عکسشو براتون میزارم خیلییییییییییی خوشحال شدم✨
عاشق کار برای آقا عج اینکه این دفترچه روزی من شد اون چقدر چیده شده.

و مبل میخواستن و ما هم نمایشگاه مبل اوردمشون داخل کانال مبلمان.
و مبلغی هم زدن برای خیریه نذر فرهنگی که ازشون تشکر کردم و حالا جواب
سلام ممنونم
انشالله که مفید واقع بشه.
دلیل اصلی هم انرژی فوق العاده
و چهره بشاش شما
بود
و برام به یادگار موند
موفق باشی و سلامت
عاقبت بخیر بشی انشالله🙏🌺🙏
اینجا یاد آقای مدیر عامل افتادم که چقدر با ما مهربون بود.






کرار نام پسر یکی از مهماننواز های کاظمین که ما رو مهمون خونشون کردن چقدررررر مهربونن اخه🥺✨️ اسم پسر بزرگه حیدر و پسر کوچیکه کرار. چقدر دوست داشتنی بود اخه شاید از توی عکس معلوم نباشه ولی خب خیلی عزیز بود
بود.