ویرگول
ورودثبت نام
نجوا
نجواStudents for always
نجوا
نجوا
خواندن ۱ دقیقه·۱ سال پیش

شاید شب تموم شد..

بعضی شب ها شب ترن

تاریک ترن

امان از دلتنگی شبها

یکماه گذشت.

یک ماه پیش این موقع گفتم نکنه بمیره!

و با خودم گفتم استرس نداشته باش و منفی بافی نکن بخواب فردا بلند شی همچی درست میشه.

خوابیدم.

صبح شد

ساعت ۹ خورده ای بود که پیام رو دیدم

باورم نمیشد!

اپن چیزی که با چشم می‌دیدم نمی‌تونستم باور کنم نمی‌تونستم هضم کنم.

اول فکر کردم جلسه بخاطر فوت پدر یا مادر آقای رئیس تعطیل شده ولی با دقت دیدم نه خود آقای رییس بوده که فوت کرده و برای همیشه ما رو تنها گذاشت

همونجا که علیرضا قربانی داخل تاسیان میگه

"من اون شهر دورم که بغضش شکسته و دلتنگی راه نفس‌هاش رو بسته......

خیابون خیابون انتظارم....

تو نیستی......

چقدر غم شمردیم چقدر دل سپردیم.

خدایا رو چه دیدی شاید پر گرفتیم

شاید خنده هامون رو از سر گرفتیم

نگو چی گذشت،نگو چی کشیدیم

شاید شب تموم شد

خدارو چه دیدی؟

کلافم حیرونم هی از ایتا میرم اینستا از اینستا به روبیکا از اونجا به تل و دوباره این چرخه تکرار میشه

دنباله یه پیام یه نشونی از شرکت میگردم

دنبال یه خبر برگشت.

اینروزا اینقدر دعا کردم برای برگشت برای دوباره شروع کار....

هر امامی ع هر شهیدی که میشناختم رو انداختم

قلبم بدجور شکسته و ناراحتم.

نمیدونم چه کار کنم

و اصلا چرا یکدفعه همچی اینجوری شد؟!

کاش خواب باشد کاش....

کاش خوابش را می‌دیدم و از جاش تو اون دنیا باخبر میشدم....

حسرته برام یکباره دیگه باهام صحبت کنه

کاش بشه

به یاد کسایی که قیمت دیدنشان مرگ است.

ناراحتم

عمیق

و تا به حال چنین حسی رو تجربه نکردم

امروز که رفتیم شهربازی از قصد سوار اژدها شدم و نوک هم نشستم!

تصمیمی که هیچوقت نمیگرفتم!

داستانداستانکمتن باز
۸
۵
نجوا
نجوا
Students for always
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید