دیدن مردم قم برام جالب بود داخل اتوبوس خانم های با پوشیه که آدمو یاد فیلم های سقوط و بیگانگان مینداخت و از اون ور دختر های با مینی اسکارف
هواش هم که نگم انگاری سشوار روشنه بود از بس که باد گرم میومد
ولی خوبیش اینه بود سوار اتوبوس میشدی خنک بود کولر زده بودن داخل حرم هم که نگم قربونش برم خیلییییییییییی خنک بود.
یک هفته مدام حرم رفتن رویایی بود که برام واقعی شد.

چه خوشبختن اونایی که حرم داره شهرشون.