ویرگول
ورودثبت نام
نجوا
نجواStudents for always
نجوا
نجوا
خواندن ۱ دقیقه·۱ سال پیش

زندگی رو به جلو

تا الان جز مادرم که غمم رو دید و فهمید

کسی دیگه ای نمیدونه چقدر ناراحتم از نبودنش و از رفتن ناگهانیش، فکر میکنن یه مدیر بوده دیگه!

شش ماه بود که باهاش آشنا شده بودم ولی چنان اثری در زندگیم داشت که هر وقت یادش میفتم چشام بارونی میشه

و اینو هیچ کسی نمی‌فهمه و اصولاً هم بد برداشت میکنن که یه دختر برای رفتن همکار آقا اینقدر غمگین بشه.

بعد از رفتنش مثل قبل نشدم!

ظرف می‌شورم با همون دستکش سبز که تازه خریدیم و پادکست رختکن بازنده ها رو پلی میکنم جالبه بهار مهمان برنامه هم مثل من عزیزی رو از دست داده و هنر آرومش کرده

همون طور که مسواک میزنم و روتین پوستی انجام میدم هندزفری تو گوشمه و داستان بهار رو میشنوم.

و استوری های بقیه که در حال سفر به سرزمین عشاق هستند

و چقدر دوست داشتم همسفرشون باشم...

تا برقا نرفته بود شروع کردم طراحی و کار با فیگما رو، می‌خوام این درد رو تبدیل کنم به سوخت برای حرکت، فکر میکنم به حرف های استاد که چقدر دوست داشت هر چه سریعتر استاد کار خودم بشم. هعی کاشکی بودی کاش می‌دیدم این روزهای شرکت که اگه نمیرفتی الان سایت رو بالا آورده بودیم، دلم برات تنگ شده و میشه ولی میدونم از اون بالا حواست بهم هست.

استاددوستکارداستان
۱۱
۱
نجوا
نجوا
Students for always
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید