










وقتی فریاد العطش کودکان را شنید
مشک و نیزه را برداشت و سوار بر اسبش راهی فرات شد. قریب به چهار هزار نفر موکل آب فرات بودند که او را محاصره و تیربارانش کردند ولی او لشکر را شکافت و نزدیک به هشتاد نفر از دشمن را
به هلاکت رساند تا به آب رسید. کفی از آب برداشت تا بنوشد، کمی تأمل کرد سپس آب را ریخت و مشک را پر کرد و گفت:
ای نفس بعد از حسین، زندگی تو ارزشی ندارد و نباید بعد از او باقی بمانی؛ این حسین است که تشنه و در خطر مرگ قرار دارد؛ و تو میخواهی آب گوارا و خنک بیاشامی؟! به خدا ، دین من اجازه ی چنین کاری را نمی دهد!
میگفت ؛ آدم امام حسینی بوی امام حسین میده .... میگفت ؛ عاشق باید رنگ معشوق بگیره دیگه ...
پرسیدم ؛ خب کجاها معلوم میشه ...؟!؟!
گفت؛ همونجایی که در بوته ی آزمایش قرار میگیری توو بوته ی آزمایش هامون ... تو و سربزنگاه هامون تو و دوراهی موندنامون ... توو انتخابهامون توو حق و باطل هامون ... توو درست و نادرستی هامون .... توو خیر و شر هامون ... توو قضاوت هامون .... توو مهربونیها و نامهربونی هامون ... توو دیده ها و ندیده هامون .... تو و شنیده ها و نشنیده هامون .... امام حسین همین جاست درست وسط زندگی هامون .... فقط باید دلت بیدار باشه که باهاش زندگی کنی
و چقدر راست میگفت
هدف این است که ما آنها را با این نعمت فراوان بیازماییم؛ و هر کس از یاد پروردگارش روی گرداند او را به عذاب شدید و فزاینده ای گرفتار می سازد