نمیدونم چرا اینقدر زود گریم میگیره وقتی کسی دلمو میشکنه دوست دارم برم داخل حرم و به اقا بگم حرمه که دلمو اروم میکنه احساس تنها بودن میکنم اینکه کسی پشتم نیست هوامو نداره دوستم نداره و تنهایی باید مسیرو برم میدونم خدا هست ولی منظورم اطرافیانمه نمیدونم چرا زود دلم میشکنه و اصلانم دست خودم نیست سریع گریم میگیره خب اینم یه تجربس یه اسپرینس
تف بهم بشه که اینقدر مهربونم خاک عالم به سرم که دوباره برم پیشش
تنها بودن گاهی یه تجربس?
یه حس کلافگی با اشکام امیخته شده و هی منتظرم پیام عذر‌خواهی بده که میرم تو برنامه ولی کسی پیام جدیدی نداده
لطفااا فاطمه لطفااااا وقتی حالت خوب شد بهش محل نده لطفاااا
غرور داشته باش لطفا
برام دعا کنید فعلا
