"ی"

کمی تر کن مشامم را
به عطر نافه ی شالت
که می آید ز مو هایت
نسیم یوسف مصری
من و مجنون و فرهادیم
تو و شیرین و لیلی ها
به صورت می‌خورد سیلی
ولی عشق است و سیلی ها
نگاه هرزه مردی
همیشه میدود دورت
تو عصیان میکنی با داد
و من در دل میخورم خود را
صدای ساز تو می آید
و من باز پشت پنجره میکِشم خود را
و همچون بارش  پاییزی نمناک
صدای ساز تو
می‌خورد بر بام قلب بی حصار من
دوباره ساز تو
موزون کند برگ های بید مجنون را
دو باره بازگردد کبوتر از سفر
تا جا کند خود را میان شانه های تو
آه،من کجا هستم ؟
درون همهمه
دوستان و آشنایان و عاشقان
گم گشتم
آه،من کجا هستم؟
نیستم،
گم گشتم میان شال تو
گم شدم در بند شال
شالی همرنگ رژهایت
آه،دیگر نیستم
حتی در میان مردم ناآشنا
دور ایستادم
دور ایستادم
تا شاید صبح ها
وقتی از میان بیدمجنون ها ،گذر کردی
چشم هایت را ببینم
چشم های بی توجه،بی ترحم،بی صدایت را