دلم برای چشم هایت تنگ شده
برای آن دو جهان موازی
که با هر بار پلک زدنت درونم طوفانی می ساختند
من این ویرانی را دوست دارم
من آن مردمک ها را دوست دارم
برگرد و باز درونم را بهم بریز
آوارم کن و از نو بساز
فقط پلک بزن،
و بعد از زمین جدایم کن
خدایم باش
سپس همچون اسیری از بند رهایم کن
من این ویرانی را دوست دارم
من چشمانت را دوست دارم
.هستی
.هستی