پنجشنبه، یکم آذرماه سال هزار و چهارصد و سه، ساعت هفت صبح، یه مقدار دیر از خواب پا شدم ( البته این موضوع زیاد پیش میاد جدیدا ) تا به خودم اومدم و آماده شدم زمان زیادی از دست دادم و از سرویس جا موندم.
خودمو به ایستگاه مترو رسوندم و با کلی استرس و زحمت، به محل کارم رسیدم و با چهره عصبانی و گرفته رییسم روبهرو شدم. ایشون هم که طبق معمول با طعنه و کنایه حسابی از خجالتم در اومد؛ خلاصه با اعصاب خورد رفتم تو دفترم نشستم و مشغول کار شدم. تو همین حال بد و افکار پریشون یه مراجعه کننده اومد و کارش به مشکل خورد؛ حالا هرچقدر بیشتر سعی میکردم توجیحش کنم، اون بیشتر مقاومت میکرد و پاشو کرده بود توی یه کفش که الا و بلا کار من باید انجام بشه. خلاصه به هزار جور ترفند و جنگ اعصاب کار ایشون رو به یه مرحلهای رسوندم و راهیش کردم رفت.
با خودم گفتم یه لیوان چای بخورم تا آروم بشم، حوالی ساعت ۹ بود که صدای پیامک گوشیم رو شنیدم، صفحه رو که باز کردم با پیامک ارسالی از طرف بانک روبرو شدم. ( مشتري گرامي با توجه به سررسید شدن قسط تسهیلات شماره فلان، لطفا در اسرع وقت نسبت به بازپرداخت آن اقدام فرمایید تا بيش از اين مشمول جريمه تاخير نگردد. ) انگاری یه پتک خورد تو سرم؛ با خودم گفتم ای دل غافل، بازم فراموش کردم قسطهامو به موقع پرداخت کنم، بعد هم گفتم عیبی نداره حالا کاریه که شده الان زنگ میزنم به خانمم که قسط را پرداخت کنه، همینکه شماره همسرم رو گرفتم متوجه شدم که سیم کارتم یک طرفه شده و نمیتونم تماس بگیرم، دیگه غوز بالا غوز شد و واقعا ذهنم به هم ریخته بود.
یه نیم ساعتی گذشت و موبایلم زنگ خورد، دیدم یکی از اقوامه که پیششون قرعه کشی وام قرض الحسنه فامیلی شرکت کرده بودم، تا اسمشو رو صفحه گوشیم دیدم یادم اومد که ای واااای، قسط این وام رو هم واریز نکردم. خلاصه گوشی رو جواب دادم و با کلی شرمندگی بهش گفتم که تا ظهر واریز میشه. تلفن دفتر رو برداشتم و به همسرم زنگ زدم، شناسه قبض موبایلم رو واسش خوندم تا پرداخت کنه و سفارش کردم که قسطها رو هم پرداخت کنه از حساب خودش تا بعد با هم حساب کتاب کنیم. یه چند دقیقهای گذشت که دیدم همسرم زنگ زد، گفتم چیشد؟ اقساط رو پرداخت کردی؟ گفت قبض موبایلت پرداخت شد، قسط قرعهکشی هم پرداخت شد، اما ی مشکلی پیش اومده، با نگرانی و دلهره پرسیدم چه مشکلی؟ گفت اقساط بانک مشمول جریمه شده و دو سه ماهی هست که همینجور سود روی سود اومده. اصلا خشکم زد پشت تلفن، خیلی سرد گفتم باشه و بعد خداحافظی، گوشی رو قطع کردم.
حالم خیلی گرفته شد، دیگه هیچ میلی به چای هم نداشتم، تو فکر فرو رفته بودم که باز دیدم گوشیم داره زنگ میخوره، نگاه کردم دیدم نوشته محمد؛ محمد صمیمیترین رفیق و همکار من بود که چند وقت پیش منتقل شد به یک شهر دیگه. منو محمد خیلی با هم صمیمی بودیم و دار و ندارمون واسه هم رو بود. از شروع روز کاری، مسائل کاری، برنامههای روزمره و خیلی مسائل دیگه ما همیشه با هم بودیم و در مورد برنامههای مالی و اقساط بانکی همیشه با هم مشورت میکردیم و از چاله چولههای زندگی هم خبر داشتیم.
محمد خیلی آدم دقیقی بود و همیشه برنامهریزی دقیقی تو کاراش داشت و حواسش به همه چیز بود که سر موعد و ساعت مقرر انجام بشه. اما من، همیشه از قافله عقبم و کارام یادم میره. بگذریم، با خوشحالی گوشی رو جواب دادم و بعد یه احوالپرسی مختصر متوجه شد که کلافهام، پرسید چی شده و منم واسش توضیح دادم که چقدر روز و اول ماه پر چالشی رو شروع کردم. خندید و گفت: آخه چرا انقدر تو فراموشکاری پسر، با حالت گلایه گفتم بابا از وقتی که تو رفتی من کلا آمار کارام از دستم در رفته، تا وقتی که بودی همیشه به من یادآوری میکردی، تو خیلی آدم دقیقی بودی و حواست به همهچیز بود.
خندید و گفت نه بابا منم همچین دقیق نبودم، همه اون هماهنگیها و آن تایم بودنها کار یکی دیگه بود که واسم کارها رو انجام میدارد. خیلی تعجب کردم، یعنی اون آدم می بوده که من نمیشناختم! منی که آنقدر با محمد رفیق بودم و از همهچیزش خبر داشتم. بهش گفتم گرفتی منو؟! اون کیه که همه کارهای تو رو مدیریت میکنه و من ازش بیخبرم! گفتم: کلک نکنه تو این همه وقت مباشر داشتی و من بیخبر بودم! باز هم خندید و گفت نه بابا، مگه من چقدر درآمد دارم که بتونم مباشر بگیرم واسه خودم. گفتم آخه پس چجوری؟ گیج کردی منو، بگو خلاصم کن دیگه دارم میمیرم از کنجکاوی. اون کسی که اینقدر سر وقت و منظم کارهاتو انجام میده کیه! گفت پیمان.
هر چقدر فکر کردم کسی با این اسم که آدم فعال و منظمی باشه یادم نیومد. ما رفیق یا آشنایی به اسم پیمان نداشتیم که کسی مثل محمد با این حجم از محافظه کاری و حساسیت تو کارها بخواد کارهاشو بهش بسپاره. گفتم نمیشناسم و یادم نمیاد همچین کسی رو. گفت بابا منظورم از پیمان، #پرداخت_مستقیم_پیمان هست. با تعجب پرسیدم یعنی چی؟
گفت: پیمان همون کسیه که تو دنبالشی، همون کسی که میتونی با خیال راحت تنظیم برنامههای مالی کسب و کارت و پرداخت آنلاین اقساط و قبضهات رو به اون بسپری تا همیشه حواسش به مدیریت برنامههای مالیت باشه و از برنامههای مهمت عقب نمونی. خیلی واسم جالب بود، انگار روحیه گرفتم، بهش گفتم ای آدم زرنگ، تو همیشه یه قدم که چه عرض کنم ده قدم از بقیه جلوتری، بازم خندید و با شیرین زبونی گفت: تو هم بیا با پیمان، همپیمان شو تا ده قدم از دیگران جلو باشی و کنار هم قدم بزنیم رفیق.
خلاصه اینجوری شد که منم پیمان بستم، البته با خودم، که همون روز با پیمان عهد و پیمان رفاقت و همکاری ببندم تا دیگه هیچوقت اقساط و قبضهام رو فراموش نکنم و به موقع پرداخت بشه. البته من که نه، پیمان. آخه پیمان همه رو سر وقت واسم پرداخت میکنه.