جاییام بین
بر آستانهٔ تسلیم سر بنه حافظ/ که گر ستیزه کنی روزگار بستیزد
و
چرخ بر هم زنم ار غیر مرادم گردد/ من نه آنم که زبونی کشم از چرخ فلک
که البته چندان فرقی هم ندارن.
............................................................
