صمیمیت ، فداکاری ، خواش اخلاقی حتی تصنعی رو دوست دارم، اتمسفری که همیشه میخوام داشته باشم ، اما مشکل اینجاست وقتی در موقعیتی قرار میگیرم که اینطوره ، باز هم حالم خوب نیست ؛ انگار روحم چسبیده به همون جای تاریک و همیشگی ، انگار آبی بودنِ دیگران چیزی غیر قابل باوره .
اما دوستش دارم...
الطفات میکنید اگر نظراتتون رو برام بنویسید..!