
شاید جریان همین بود.
دوست داشتن ها انرژی دارند.
انرژیی که ناممکن را ممکن کند.
نخندیدن را در صدم ثانیه، با لبخند غافلگیر کنند.
گریهها را به تماشای لبخندی می ایستانند.
و اینگونه، جهانی از ناممکنها را، ممکنها در بر میگیرند.
شاید دوست داشتن.
راهکار آسان شدن زندگی است.
یا همان اصطلاح همیشگی و رومخِ:
مثل آب خوردن است.
دوست داشتن را سخت کردهاید.
حصارها را به بلندای یک کوه کاشتهاید.
لبخندها را از میان بردهاید.
راستی چگونه قلب میترسد.
میترسد از خندیدن.
از دوست داشتن.
دوست داشته شدن.
شجاعانه رفتار کردن.
با کله رفتن تو دل سختی.
شاید،
ممکن است؟
برای بالا رفتنتان پله کم آورده باشید؟
ممکن است.
چشمتان را بسته باشید روی هر چیزی به اسم دوست و دوست داشتن؟
ممکن است.
بر روی احساسی به عنوان پله برای اوج گرفتنان، پا گذاشته باشید؟
ممکن است. نفسی را تنگ کرده باشید.
ممکن است.
صدایی را سال ها در سکوت نشانده باشید.
ای انسان.
ممکن است.
اشک ها را برای فرار از اشتباهت مسخره و تحقیر کرده باشی؟
ممکن است؟
به تپقی که سه باره بر زبان مخاطبت با سال ها ناراحت کردنش، جاری کردهای. بخندی؟
ممکن است. دلیل و منطقی که مغز طرف مقابل ردیف میکند برای آنکه بگوید اشتباه از او نیست. که همهی آنها شواهدی برای اشتباهت بود را. از بن و ریشهاش مسخره کنی؟
در آخر پیروز میشوی؟!
اشتباه میکنی.
تو در آخر میبازی!
در این دنیا، کسی که خود را پیروز منطقی جلوه دهد،
واستدلال های به جا و مناسب و واقع بینانهی او را مسخره کند.
در آخر پیروز ظاهری می شود.
باخته است.
تو باختهای!
و همهی تماشاچیهایی که انگشت اشاره بلند کردند. برای اتهام طرف مقابلت. یعنی او... .
سیاه لشگری هستند. که باختن را دوست دارند.
و برایش میخندد.
و اویی را که با بهت، تماشای چنین صحنهای کردهای. برندهی نهایی است.
او، همانی است. که بهت زد.
از کسانی که برای منفعت خودشان. زیر تمام استدلالهای به جا و منطقی زدند.
بخاطره عاملی به نام تپق زدن او.
تپقی که حاصل سالها غم او بود.
تپقی که، فرقی با دل شکستن نداشت.
ای انسان.
این قلب، تعداد زیادی نخ ندارد. که قلب را نگه دارد.
اگر همینطور ادامه دهی.
قلبی برای دوست داشتن، باقی نخواهد ماند.
و قلب را از حصار قفسهی سینه، به سقوط محکوم خواهد شد.
در ارتفاعی که، نیازی به سانتی متر و
متر و
کیلومتر
نخواهد داشت.