




دگر فردا بی تو معنایی ندارد
شب پایان مییابد و این درد دوایی ندارد
من از تکرار این شبهای بیتو خستهام، اما
دلم جز خاطراتت هیچ راهی برای رفتن ندارد
رفتی و هنوز این خانه بویت را به یادگار دارد
بعد از تو دگر کسی اینجا دلِ ماندن ندارد
چه سخت است صبح، وقتی چشم وا میکنم و میبینم
که این قابِ خالی، جای خندیدن ندارد
یک روز برگشتی اگر، نپرس از حال این قلبم
که این دل بعد از آن رفتن، دگر حرفی برای گفتن ندارد