ازصدای سخن عشق ندیدم خوشتر
یادگاری که دراین گنبددواربماند
عاقبت خاک گل کوزه گران خواهیم شد
این قافله عمر عجب میگذرد دریاب دمی که باطرب میگذرد
پدرآن شب ابرخوشه خلوتی پیدانمیکردی
توای مادرانه شوق چشمها برپانمیکردی
توهم ای آتش شهوت شرربرپانمیکردی
همینک من هم به دنیابینشم بود