شب بود و خورشید به زیبایی می‌درخشید
پیرمردی جوان یکه و تنها با خانواده اش در سکوت گوش خراش خیابان قدم زنان ایستاده بودند و درحالی که میخندیدند صدای گریه آنان به قدری بلند بود که کسی آن را نمی‌شنوید؛
آنها پیاده با ماشین به خانه رسیدند و چون هوا سرد بود زیر باد کولر خودشان را گرم کردند،پسرک که دختری بیش نبود با دهان بسته گفت:بهتر است به سلمانی بروم و کفش هایم را اتو کنم.پس به نجاری رفت و مقداری چیپس و پفک خرید. در راه خانه تصمیم به نوشتن نامه ای کرد و خودکار آبی را در دست گرفت و با خطی زیبا و جوهری قرمز شروع به نوشتن کرد؛فقط یک جمله نوشت:....
من از فرط تنهایی برای خود جک میگویم؛شدم ام یک آدم ، طنزِ غمگین??
