
پیرمرد و نیسان
مردی سیاهپوش وارد شرکت شد. از همکارم تقاضا کرد که دوربینها را چک کند.
همکار پاسخ دا د: فقط 6 روز را میتوانیم ببینیم. مردمستاصل متوجه شد که قادر نیست مشکل خودرا حل کند، خواست تا راه آمده را برگردد.
خداحافظی کرد که برود همکار پرسید: چرا به دنبال دوربین هستی؟
با اشاره به پیراهن مشکی ادامه داد: خدا رحمت کند کسی از نزدیکانت فوت کرده است؟
مردجوان برگشت وکناراو ایستاد. سرم را بالا آوردم تا مرد را نظاره کنم.
مردی بلندقد با ریش و سبیل بلندو سیاه رنگ، موهای کنار شقیقه کمی برفی شده بود. پیراهن مشکی که آستین انرا تا آرنج تازده بود وشلوار خاکستری تیره که کمربند مشکی چرمی با سگک مشبک داشت ، روبرویم ایستاده بود ؛ در دستش چند کاغذ سفید داخل کاورنایلونی قرار داشت که با استرس کاغذهارا مچاله میکرد.
مردسیاهپوش توضیح داد: یک هفته پیش پدر بزرگ 80ساله ام برای کار از خانه خارج شد. اوهرروز برای امرار معاش بیرون میرفت . صبح آنروزبا پدر بزرگ تماس گرفتند. آدرس محل بار در این اطراف بوده است. با دست به اطراف محل شرکت اشاره ای کرد.
یک ساعت بعداز خروج او، گوشی از دسترس خارج شد و خبری از او نداشتیم تا بعد از دو روز جنازه توسط نیروی انتظامی، در حالی که گلوله به سرش اصابت کرده بود، پیدا شد. دزدها نیسان را با جان پدر بزرگ یکجا بردند.
حالا بعد از مراسم هفتم، برای پیدا کردن قاتل یا قاتلین به تمام مغازههایی که دراین مسیر دوربین دارند مراجعه میکنیم تا ردی از اتومبیل پدربزرگ پیدا کنیم. نیسان را تا ترمینال شهید کلانتری در دوربین دنبال کردیم اما از آن به بعد دیگر پیدایش نکردیم.
بدون پلک زدن تمام داستانش را میشنیدم. سؤالات پشت سرهم ذهنم را درهم میکرد.
پیرمرد 80 ساله! هرروز سرکار؟
نیسان! ارزشمند تراز جان؟
جان! بی ارزش تراز نیسان؟
دزدی! چرا؟
گلوله و اسلحه! از کجا؟
کشتن انسان! آسان ترازذبح مرغ؟
بیکاری؟ درد؟ نداری؟ وهزاران سوال که ریشه آن در بیکاری نهفته است.
مردسیاهپوش از راهی که آمده بود برگشت بدون اینکه نتیجه ای نصیبش شده باشد.
ارائه شده در وبسایت ویرگول