
روزنگار20مرداد1401(درد دل های یک همسایه)
دیشب خانه مادرم میهمان بودیم. بعداز شام بود وهرکسی مشغول کاری بود مادر باسینی چای خوشرنگ از آشپزخانه بیرون آمد وبقیه رابرای نوشیدن چای صدا زد.
زنگ خانه به صدا درآمد.خواهرم گوشی که درحال شارژ از آن استفاده می کرد را با کرختی کنار گذاشت وبه سمت آیفون رفت. از آنجایی که آیفون صدایی را انتقال نمی دهد سر را از در بیرون کرد وپرسید کیه؟
-منم
-با کی کار دارید
-منم مهدیه جان مامان خونه است؟
-سلام خانم معالی خوبید؟ بله بفرمایید.
از پله ها وارد حیاط شد ومیهمان را به داخل دعوت کرد. مادر هم از روی صندلی که تازه نشسته بود برخاست وبرای استقبال از همسایه پرده آویزان جلوی در راعقب کشید. با احوالپرسی وروبوسی واردشد.
روی اولین مبل نشست وماهم در اطرافم او نشسته بودیم وبه احوالپرسی او پاسخ می دادیم.
برای دیدن مادر وخداحافظی آمده بود هفته بعد عازم سفرکربلا بود. در مورد گرفتن پاسپورت وبقیه مسائل واینکه عروسش برایشان بلیط هواپیما گرفته وکی می روند وکی برمی گردند وغیره حسابی توضیح داد.همراه آنهم میوه وچای را نوشید.
یکی از سریال های ایرانی در حال پخش بود ومادر نیمی از حواسش پرت آن بود وگاهی صدای آنرا بالا وپایین می کرد. مدتی گذشت تا سریال پایان یافت وحرفهایی که تکه وپاره رد وبدل می شدند از سر گرفته شد.
نامحسوس تلویزیون را خاموش کردم. سرمای باد کولر میهمان را به سمت مخالف روی زمین کشاند. در کنارش نشستم وبه صحبت های جسته وگریخته احوالات فرزندان ونوه هایش گوش جان سپردم. مادر از احوال دختر بزرگش پرسید.
-منیره نوه بزرگم کمی حالش بدشده بود . تلفنی احوالش را پرسیدم ولی در ایام تاسوعا وعاشورا نیامدند.
-چرا مشکلی پیش آمده است.بیمارشده ؟
-چون باباش حالش به هم خورده بوده او هم ترسیده وبیمارشده است.
-باباش چرا حالش بهم خورده مسموم شده؟
-خیر کمی در سینه وپشتش احساس درد می کرده بعداز اینکه از حمام بیرون می آید روی زمین می افتد.ضربه ای که به سرش می خورد برای مدت یک ساعت بی هوش می ماند. در همین حین هم منیره آنقدر به سروصورت خود می زند که او هم حالش بد شده وچند روز است که نمی تواند روی پا بایستد.
-دکتر نرفته ببیند چه اتفاقی افتاده(ما همه می دانیم که داماد ایشان اعتقادی به دکتر ندارد و همسر وفرزندش را هم برای بردن پیش پزشک به خدا رسانده است.)
-ای خواهر می دانی که او کله اش خرابه اصلا دکتر می دونه چیه.
خواهرم پرسید پس چطور به هوش آمد.
-کمی آب قند بهش دادند وبا پاشیدن آب سرد به صورتش اورا به هوش آوردند.
دخترم پرسید: چرا به اورژانس زنگ نزدند؟
تمام تنه را به سمت او چرخاند وگفت: قیامت به پا می کند.
-یعنی چی خوب می مرد خوب بود
-مامان می دانه چه ها کشیدیم از دست این دیوانه.
پرسیدم:خوب همیشه اینطوریه یا فقط یکبار اینطور شده
-چند بار اینطوری شده ولی با خوردن آبغوره وغیره سعی می کنه فشارش را پایین بیاره.
دوباره به سمت من چرخید وشروع به تعریف کرد. نوه ام منیره می گه صبح توی تابستان وقتی می خواهد سر کاربرود می دانی که جوشکاراست(سرم را به علامت تفهیم تکان دادم) یک دست کله وپاچه را میخورد وبعد می رود همین می شود دیگر آخه توی تابستان آنهم هرروز کسی کله پاچه می خورد وبا وجود جوشکار بودن به نظرت نباید فشارش بالا برود؟
به انتظار تایید یا تکذیبم نماند وادامه داد والا من ماهی یکبار هم کله پاچه نمی خورم.تازه با زن وبچه هایش هم دعوا می کند که چرا با من همراه نمی شوید تا باهم در خانه درست کنیم وبخوریم.
دخترم در همین حین از آشپزخانه با لیوان چای بیرون آمد.همسایه رفتن او را برانداز کرد وگفت:این خوبه این نوه من آرمان دیروز روی زمین افتاده بود دستش درد می کرد. از روز گذشته تا امروز ساعت چهاربعداز ظهر نه آب نوشید ونه غذایی خورد.
بعداز ظهر از خواب بیدارشدم ورنگش را زرد دیدم شروع به داد وبیداد کردم که چته چرا چیزی نمی خوری چرا اینطوری می کنی؟
معلوم شد که دستش درد می کنه ونمی گوید. کمی خمیر نمک وآرد به دستش مالیدم وبعد به هم گفت: تو دعوا نکن برام غذا گرم کن می خورم وبعد هم غذا را همراه بقیه بچه ها در حیاط باغ خوردند.
باتمام شدن تلفن مادر گفت: سلام برسان.
گفتم:چای بریزم
-نه عزیز آمدم چند دقیقه بنشینم وبرم ساعت ده شب شده برم دیگر.
مادر گفت: بنشین دیگه بعداز مدتی آمده اید.
جایش را کمی تغییر داد وپشتی را مرتب کرد.
حرف به ساخت اتاقی دیگر که قصد داشتند اضافه کنند رسید.
داغ دلش تازه شد وگفت: نوه ام فرصش کم است وکمتر میتواند در خانه کاربکند.
خواهرم گفت: این کار پسر کوچکتان است او حرفه است وخیلی زود کار را به سرانجام می رساند.
-اما پسرم تازه رفته سرکار وکارش هم طوری است که مرخصی ندارد او هم نمی تواند.
مادرپرسید:از مادر نوه ات چه خبر
-والا تازه شوهر کرده است
خواهرم رو به من گفت:چهارمین ازدواجش را انجام داده است.
با تعجب گفتم: یعنی چی
همسایه لبخندی گوشه لبش نشست وگفت: از شوهر قبلیش طلاق گرفت. اینم پسره با بچه خودش دوسال تفاوت سنی داره ومادرپسره را راضی کردند ووام گرفته ورفتند سر زندگیشون.
خواهرم گفت: چقدر راحت در این مورد حرف می زنید.
-چکار کنم زندگی خودشه به من چه ربطی دارد.
مکالمات در مورد این زن ادامه پیدا کرد چون برایم جذابیتی نداشت بیرون رفتم وقتی برگشتم همسایه داشت از خاطره آمدن به این خانه صحبت می کرد.
-وقتی از نیشابور آمدیم من چهارتا بچه ام را داشتم وتازه آخرین پسرم به دنیا آمده بود واورادر بغل داشتم. یک خانه به همراه خواهرشوهرم در کوچه فعلی عمه ات گرفتیم. روی صحبتش بامن بود ودر جایش پارا جابه جا می کرد وچادر نیمدارش را ری پا می کشید.
بعدها فهمیدم که عمه ات هستند. صاحب خانه گفت: دوتا خانواده نمی توانید در اینجا زندگی کنید. برای همین خواهر شوهرم خانه دیگری گرفت. ماهم به خانه دیگری در محله دیگر رفتیم. چند روزی بودکه در زیرزمین خانه ساکن بودیم که صاحب خانه به سراغم آمد وگفت :شما نگفتید هفت نفر هستید گفته بودید شش نفر هستید. او به زبان ترکی صحبت می کرد وفرزندش اینرا برایمان ترجمه کرد.
به او گفتم: خوب الان این نوزاد چه آزاری می رساند.
شب به شوهرم گفتم. با هم برای پیدا کردن خانه دیگر بیرون رفتیم. یکی از محلی ها که آشنایی دوری با همسرم داشت مارا دید . وقتی ماجرا را شنید گفت: میتوانم برایتان جای مناسبی پیدا کنم. ما را با خود به این محل آورد وبه جناب نصیری معرفی کرد. وقتی وارد شدیم بساط مشروب او همراه چند تا از دوستانش مهیا بود.
میرآب که معرف ما بود را خطاب کردم: قبل از ما کی اینجا می نشسته.
میرآب گفت: با صاحب کار دعوا کرده اند واز اینجا رفته اند.
میشه من را به خانه او ببری.
همراه بچه ها به سراغ خانواده قبلی رفتیم. وارد شدم وزن بیچاره مشغول نظافت در ودیوار وکف خانه سراسر دودزده شده بود. کمی نشستم. آنها چند سال بود که در این باغ سریدار بودند.از او خواستم که به باغ نصیری برگردد. زن که فهمیدم نامش شهربانواست گفت: آخر آقای نصیری قبول نخواهد کرد چون با همسرم حسابی دعوا کرده اند.
-بگذار من نگران آن باشم.
وقتی پیش نصیری برگشتیم با حرف های شوهرم قبول کرد که خانواده شهربانورا برگرداند وما به جای شهربانو در همان اتاق دود زده ساکن شدیم.
آقای نصیری بعداز جابه جایی ما پرسید که چرا دوست نداشتی در اینجا بمانی راستش رابگو می دانم دلیل محکمی داری.
-شما در این جا راحت هستید وبا دوستانتان برای تفریح می آیید همسرم بد دل است ودوست ندارد غریبه ای را ببیند برای همین من در این باغ راحتتر هستم.
همه ما با تکان دادن سر اورا تشویق کردیم که ادامه بدهد البته چاره دیگری هم نداشتیم بیچاره سر دردلش باز شده بود.
-به این باغ که آمدیم باغ نبود زمین کشاورزی بود که در آن بادمجان وگوجه کاشته بودند. همراه بچه ها روزانه تمام تیغ هایی که تا بالای تلویزیون شما رشد کرده بودند را کندیم. کرت بندی کردیم وبرای کشت مهیا شد.
همسرم در شرکت نساجی کار می کرد واز صبح تا شش بعداز ظهر در خانه نبود. مقداری سبزیجات کاشتیم وهمراه بچه ها زندگی کردیم. ما هنوز صاحب ملک را ندیده بودیم ومیرآب تنها ارتباط ما بود.
سر سال که شد یکی از محلی ها گفت: بیاید به شما نهال بدهم واینجا بکارید. همسرم از بدهی آن می ترسید ومخالف بود. بالاخره اورا راضی کردم اگر چه کلی ناسزا شنیدم. هرروز همراه بچه ها چاله ها را برای کاشت نهال ها آماده می کردیم وهمسرم غروب که می رسید آنهارا در خاک جای می داد.
چند سال گذشت تا یک روز مالک زمین آمد. از اینکه باغ را سرحال دید گل از گلش شکفت ونیشش تا گوشهایش رسیده بود.
همسرش هر چند هفته برای سرکشی می آمد وتا غروب هم در خانه می ماندند.
یک روز به مالک گفتم: میتوانم یک اتاق دیگر اضافه کنم؟
مالک گفت به من ارتباطی ندارد ولی شهرداری نمی گذارد که اینجا ملکی بسازید.
-شهرداری با من شما فقط اجازه آنرا بدهید.
مالک گفت: بعدموقع بلند شدن از اینجا ادعایی نکنید واینجارا خراب می کنید.
-هر وقت شما خواستید ما بلند می شویم وادعایی هم نداریم.
سالها گذشته ومالک مرده است واین ملک به برادرش رسده است. او هم هیچ کاری به ما ندارد وما سالهاست داریم اینجا زندگی می کنیم حالا هر وقت بگویند بلند شوید هم می رویم.
خواهرم گفت: باید به شما نصف آباد بدهند.
سرش را به سمت خواهرم چرخاند ومن از حالت دوران سر وچشمهایم روی مبل خم شدم تا به حال با کسی این مدت طولانی هم صحبت نشده بودم.
بحث درمورد گرفتن حق نصف آباد ادامه داشت وخوشبختانه مرا از مشارکت در بحثی که اطلاعاتی ندارم معاف کردند.
عقربه ساعت روی یازده فیکس شد. همسایه سررا به سمت ساعت چرخاند واز جا بلند شد.بعداز خداحافظی مادر اورا تا دم در کوچه بدرقه کرد ونیم ساعت بعد مادر به خانه رسید. حلقه سیاهی دور چشماهیش نشسته بود وخستگی از وجودش می بارید.
ارائه شده در سایت ویرگول
https://leilafarzadmehr.ir/روزنگار20مرداد1401درد-دل-های-یک-همسایه/