خرشانس

خرشانس

ساعت ۶ صبح تا ۶ عصر زمان کارم بود.

یک روز در میان مجبور بودم فرماندهان و افسران را از منطقه جنگی به سمت پشت جبهه ببرم و یا برعکس.

یکی از دوستان از من خواست تا برای نگهبانی جای او قرار گیرم تا به شهر برود وبا خانواده دیدار کند.

منطقه نگهبانی به نام "پُست دره"(گوینده با ضمه تلفظ کرد) معروف بود.

وقت نگهبانی به محل رفتم. کم کم هوا رو به تاریکی می‌رفت. جایی که ایستاده بودم از دکل نگهبانی فاصله داشت. باید از یک تپه که بین ما و حزب دموکرات فاصله می‌انداخت پاسداری کنم، مبادا کسی وارد محدوده شود.

مدتی گذشت تاریکی بر همه‌جا خیمه زد. از دور چیزی را دیدم که حرکت می‌کرد. با صدایی که قابل‌شنیدن باشد،" ایست " دادم..

صدا و حرکت متوقف شد. بعد از چند لحظه دوباره حرکتی را دیدم این بار با صدای بلندتری که سربازان نزدیک‌تر هم بشنوند،" ایست" دادم، دوباره صدا و حرکت قطع شد. به همراه چند نفر از دوستان بازهم "ایست" دادیم، وهربار مدتی به سکوت می‌گذشت..

فرمانده گفت: که رگباری تیراندازی کنید. همه با یک خشاب، منطقه صدا را به رگبار بستیم. بعد از خوابیدن شلیک‌ها تصمیم گرفتیم برای بررسی به‌طرف صدا برویم..

با دو نفر از هم‌قطاران حرکت کردیم آهسته و آرام، به محل حرکت رسیدیم. در آنجا با صحنه‌ای مواجه شدیم که صدای خنده‌هایمان تپه را لرزاند..

خر سفیدرنگی در قسمتی از فرورفتگی پای تپه بین شیار خود را پنهان و تمام شلیک‌هایمان به اطراف او اصابت کرده بود..

با طنابی که بر گردن داشت، به سمت مقر برگرداندیم. فرمانده با دیدن خر تصمیم گرفت که او را بکشد. برای کشتن او پیش‌قدم شدم. افسار را در دست گرفتم و آن را به همان محل تپه بردم.

دلم نمی‌آمد او را بکشم. گفتم:" تا سه شماره می‌شمارم فرار کن وگرنه می‌کشمت."

. انگار تمام حرف‌هایم را فهمید برای همین تا قبل از شماره ۲ به تاخت محل را ترک کرد.